اساسنامه مرکز نظام ایمنی هسته ای کشور با اصلاحات و الحاقات بعدی
مرجع رسمی — 1403/10/23
هیئت وزیران در جلسه 1403/10/23 به پیشنهاد سازمان انرژی اتمی ایران (با همکاری سازمان اداری و استخدامی کشور) و به استناد بند (پ) ماده (43) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403، اساسنامه مرکز نظام ایمنی هسته ای کشور را به شرح زیر تصویب کرد: اساسنامه مرکز نظام ایمنی هسته ای کش
هیئت وزیران در جلسه 1403/10/23 به پیشنهاد سازمان انرژی اتمی ایران (با همکاری سازمان اداری و استخدامی کشور) و به استناد بند (پ) ماده (43) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403، اساسنامه مرکز نظام ایمنی هسته ای کشور را به شرح زیر تصویب کرد: اساسنامه مرکز نظام ایمنی هسته ای کشور مصوب 1403,10,23 با اصلاحات و الحاقات بعدی ماده 1- در این اساسنامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند: 1- مرکز: مرکز نظام ایمنی هسته ای کشور. 2- سازمان: سازمان انرژی اتمی ایران. 3- اجازه نامه: سند کتبی که توسط مرکز به شخص حقیقی یا حقوقی به منظور اجازه انجام فعالیت های هسته ای و پرتوی در چهارچوب وظایف و اختیارات سازمان اعطا می گردد. اجازه نامه شامل پروانه، مجوز، گواهی نامه، ثبت صلاحیت و تأییدیه است. 4- تأسیسات: عامل واکنش (راکتور)های قدرت، عامل واکنش (راکتور)های پژوهشی، مجتمع های بحرانی و زیربحرانی، تأسیسات تولید، فرآوری، ساخت، بازفرآوری، غنی سازی و انبار مواد هسته ای، تأسیسات مدیریت پسماند پرتوزا همانند تأسیسات آمایش، تثبیت، انبارداری و دورریزی و دفن، تأسیسات جداسازی ایزوتوپ، سامانه های پرتودهی، تأسیسات معدن کاری و فرآوری مواد خام هسته ای مانند معادن اورانیوم، هر مکان دیگری که در آن مواد پرتوزا تولید، فرآوری، استفاده، جابه جا، نگهداری یا دورریزی می شود و یا مکانی که دستگاه های پرتوساز نصب می شوند، در مقیاسی که ملاحظات حفاظت و ایمنی ضروری است. 5- فعالیت های هسته ای و پرتوی: شامل طراحی، انتخاب ساختگاه، ساخت، راه اندازی، بهره برداری، بازسازی، ازکاراندازی و برچینش تأسیسات، تولید، بکارگیری، واردات و صادرات منابع پرتوی، حمل و نقل مواد پرتوزا، فعالیت های مرتبط با مدیریت پسماند پرتوزا مانند رهاسازی و تخلیه مواد پرتوزا و بعضی از جنبه های احیای پایگاه (سایت)های متأثر از باقی مانده های مواد پرتوزای ناشی از فعالیت های گذشته. ماده 2- به منظور تقویت نظارت بر تأسیسات و فعالیت های هسته ای و پرتوی در سطح کشور، مرکز نظام ایمنی هسته ای کشور به صورت مؤسسه دولتی و با شخصیت مستقل و دارای استقلال مالی و اداری وابسته به سازمان انرژی اتمی ایران تغییر وضعیت می یابد و در چهارچوب این اساسنامه و قوانین و مقررات مربوط اداره می شود. ماده 3- مقر اصلی مرکز در تهران است و می تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط و تأیید سازمان اداری و استخدامی کشور برای اجرای مأموریت های خود، واحد سازمانی مربوط را در مناطق مختلف کشور تأسیس نماید. ماده 4- آیین نامه های استخدامی، اداری، مالی و معاملاتی حاکم بر مرکز، مشمول ماده (32) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (2) مصوب 1393 می باشند. ماده 5- وظایف و اختیارات مرکز به شرح زیر می باشد: 1- تدوین پیش نویس قوانین و مقررات درخصوص استفاده ایمن، امن و صلح آمیز از فناوری هسته ای و ارائه آن به سازمان جهت تصویب در مراجع ذی صلاح و اظهارنظر نسبت به موارد یادشده، دریافتی از مراجع ذی صلاح. 2- تدوین، تصویب و ابلاغ شیوه نامه ها و دستورالعمل های مربوط در چهارچوب قوانین و مقررات به منظور استقرار ضوابط و مقررات ایمنی هسته ای و پرتوی. 3- صدور، اصلاح و تعلیق اجازه نامه تأسیسات و فعالیت های هسته ای و پرتوی، متناسب با شرایط اقلیمی، اقتصادی، صنعتی و فناوری کشور. 4- بازرسی و ارزیابی ایمنی و امنیت تأسیسات و فعالیت های هسته ای و پرتوی. 5- اعمال مقررات در صورت نقض قوانین و مقررات مربوطه در چهارچوب قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 1368 با اصلاحات بعدی آن. 6- ارزیابی و نظارت پرتوشناختی (رادیولوژیکی) محیط زیست. 7- ارزیابی و نظارت بر پرتوگیری شغلی، پزشکی و پرتوگیری مردم ناشی از منابع طبیعی و مصنوعی. 8- حفظ، نگهداری و به روزرسانی سامانه ثبت ملی اطلاعات تأسیسات و فعالیت های پرتوی، منابع پرتو، پرتوکاران و پرتوگیری شغلی. 9- حفظ سامانه ملی حسابرسی و پایش (کنترل) مواد هسته ای، نگهداری سوابق و تهیه گزارش های لازم، راستی آزمایی گزارش های حسابرسی مواد هسته ای تأسیسات مطابق قوانین و مقررات مربوط. 10- پایش (کنترل) مبادی ورودی و خروجی کشور به منظور اطمینان از عدم آلودگی پرتوی کالای صادراتی و وارداتی مطابق قوانین و مقررات مربوط. 11- پایش (کنترل) پرتوی در سطح کشور و استقرار و توسعه سامانه های مورد نیاز. 12- ارزیابی پرتوی شرایط اضطراری ناشی از سوانح و حوادث هسته ای و پرتوی و ارائه توصیه ها و مشاوره های تخصصی براساس طرح ملی مقابله با شرایط اضطراری نیروگاه ها و تأسیسات هسته ای، مصوب شورای عالی امنیت ملی. 13- اطلاع رسانی و هماهنگی با کارگزاری (آژانس) بین المللی انرژی اتمی هنگام وقوع حادثه هسته ای و پرتوی و ایفای نقش نقطه تماس ملی برای انجام تعهدات کشور با هماهنگی مراجع ذی ربط و در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط. 14- هدایت و همراهی بازرسان کارگزاری (آژانس) بین المللی انرژی اتمی، برگزاری جلسات با آنان، تهیه و ارائه گزارش ها در چهارچوب دستورالعمل ها و ابلاغیه های سازمان. 15- پایش (کنترل) صادرات و واردات مواد هسته ای و منابع پرتو و تجهیزات، اطلاعات و فناوری در همکاری با نهادهای ذی ربط. 16- استفاده از ظرفیت شرکت های دارای صلاحیت علمی و فنی به عنوان نهاد پشتیبان فنی (تی اِس اُ) در راستای انجام اهداف و مأموریت های مرکز. 17- انعقاد قرارداد با اشخاص حقیقی و حقوقی، در راستای وظایف مرکز در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط. 18- انجام تحقیقات کاربردی یا بسترسازی آن در زمینه ایمنی، امنیت هسته ای و پرتوی و پادمان هسته ای. 19- همکاری با دستگاه های دولتی یا غیردولتی واجد صلاحیت در زمینه های بهداشت، ایمنی، محیط زیست، امنیت و ترابری کالاهای خطرناک. 20- ایجاد ارتباط و همکاری با نهادهای نظارتی هسته ای سایر کشورها و سازمان های بین المللی مرتبط با مأموریت ها و وظایف مرکز با رعایت قوانین و مقررات مربوط. 21- ایجاد ساز و کار مناسب برای اطلاع رسانی به عموم مردم و سایر ذی نفعان درخصوص رویه های نظارتی و جنبه های ایمنی تأسیسات و فعالیت های هسته ای و پرتوی. 22- سایر وظایفی که به موجب قوانین و مقررات مربوط در راستای حفاظت کارکنان، مردم، نسل های آینده و محیط زیست کشور بر عهده مرکز قرار داده شده یا می شود. تبصره - مرکز، اجرای وظایف مرتبط با نیروهای مسلح و امور مربوط به قطب درمان مصدومین پرتوی را از طریق وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح انجام خواهد داد. ماده 6- رئیس مرکز با حکم رئیس سازمان از بین افراد صاحب نظر، متخصص و دارای شرایط اسلام، ایمان، وثاقت و امانت و حداقل (15) سال سابقه در حوزه فعالیت های هسته ای، برای مدت سه سال منصوب می شود و انتصاب مجدد وی بلامانع است. ماده 7- رئیس مرکز به عنوان بالاترین مقام اجرایی و اداری مرکز، دارای وظایف و اختیارات زیر است: 1- تهیه و تنظیم خط مشی ها و برنامه های اجرایی و عملیاتی مرکز و اجرای آن پس از تأیید رئیس سازمان، در چهارچوب سیاست های مصوب سازمان. 2- تهیه و تنظیم بودجه سالانه مرکز و ارسال آن به سازمان برای سیر مراحل قانونی تصویب. 3- تهیه و تنظیم گزارش عملکرد سالانه مرکز، از جمله موارد مذکور در ماده (5) این اساسنامه و ارائه آن به مراجع ذی ربط. 4- تهیه و تنظیم ساختار و تشکیلات مرکز و پیشنهاد آن به سازمان جهت ارائه به سازمان اداری و استخدامی کشور جهت تأیید. 5- نمایندگی مرکز در کلیه مراجع قضایی و اداری با حق توکیل به غیر با رعایت قوانین و مقررات مربوط. وکیل باید از میان افراد موثق و امین انتخاب شود. 6- تهیه و تنظیم پیش نویس اصلاح اساسنامه مرکز و ارائه پیشنهاد به سازمان جهت طی مراحل قانونی مربوط. 7- استخدام کارکنان و نصب و عزل مدیران. 8- تعهد، تشخیص، تسجیل و دستور دریافت و پرداخت درآمدها، هزینه ها، منابع و مصارف. 9- تهیه و تنظیم دستورالعمل های داخلی مرکز. 10- انعقاد قرارداد با اشخاص حقیقی و حقوقی و انتخاب وکیل با حق توکیل، صلح و سازش، ارجاع به داوری با رعایت اصل یکصد و سی و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تعیین نماینده برای مراجع قضایی. وکیل و نماینده باید از میان افراد موثق و امین انتخاب شوند. 11- تهیه و تنظیم برنامه همکاری در حوزه همکاری های علمی و فنی با کشورهای خارجی در زمینه امور مربوط. 12- صدور، اصلاح و تعلیق اجازه نامه تأسیسات و فعالیت های هسته ای و پرتوی و لغو پروانه مربوط و توقف هر نوع فعالیت و اعمال محدودیت برای یک فعالیت در موضوع اجازه نامه در چهارچوب این اساسنامه و قوانین و مقررات مربوط. 13- سایر وظایفی که طبق قوانین و مقررات مربوط به عهده رئیس مرکز قرار می گیرد. ماده 8- منابع مالی مرکز به شرح زیر است: 1- اعتبارات پیش بینی شده در قوانین بودجه سالانه کل کشور. 2- درآمدهای ناشی از صدور انواع اجازه نامه ها و سایر خدمات مرتبط بر اساس تعرفه های مصوب در مراجع قانونی ذی ربط. 3- کمک ها و هدایای اشخاص حقیقی و حقوقی داخلی و خارجی و تسهیلات دریافتی در چهارچوب قوانین و مقررات مربوط. این اساسنامه به موجب نامه شماره 102/45825 مورخ 1404/1/27 شورای نگهبان مغایر با موازین شرع و قانون اساسی شناخته نشد. معاون اول رئیس جمهور - محمدرضا عارف