اجازه امضای موقت موافقتنامه در مورد استفاده مشترک از دروازه مرز زمینی نوردوز و مغری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان به وزارت امور اقتصادی و دارایی با اصلاحات و الحاقات بعدی

مرجع رسمی — 1390/10/27

اجازه امضای موقت موافقتنامه در مورد استفاده مشترک از دروازه مرز زمینی نوردوز و مغری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان به وزارت امور اقتصادی و دارایی مصوب 1390,10,27 با اصلاحات و الحاقات بعدی هیئت وزیران در جلسه مورخ 27/1/1391 بنا به پیشنهاد شماره 225800/848/04/101/18 مورخ گمرک جمهوری اسلامی ایران و در اجرای ماده (2‏) آیین نامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بین المللی - مصوب 1371 - موافقت نمود: ‏وزارت امور اقتصادی و دارایی مجاز است با هماهنگی معاونت حقوقی رییس جمهور (امور توافقهای بین المللی) و وزارت امور خارجه نسبت به امضای موقت موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان در مورد استفاده مشترک از دروازه مرز زمینی "نوردوز" و "مغری" در چارچوپ متن پیوست که تأیید شده به مهر "دفتر هیئت دولت" است، اقدام ‏و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری نماید. محمدرضا رحیمی معاون اول رییس جمهور بسمه تعالی موافقت نامه بین ‏‏دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان در مورد استفاده مشترک از دروازه مرز زمینی «نوردوز» و «مغری» دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ار منستان (که از این پس طرف ها نامیده می شوند)؛ ‏به عنوان طرف های موافقت نامه دوجانبه در مورد کمک متقابل اداری برای اجرای صحیح قانون گمرکی به منظور جلوگیری، تحقیق و مبارزه با تخلفات گمرکی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان که در تاریخ 6/10/1380 ‏برابر با 27/12/2001 میلادی امضاء شد؛ ‏با توجه به این که استفاده مشترک از دروازه مرزی «‏نوردوز» و «مغری» منجر به هیچ نوع تغییری در خط مرز کشور ایران و ارمنستان که از میان دروازه های مورد نظر می گذرد، نمی شود؛ ‏بادر نظر گرفتن اصول ارتقای همکاری و روابط خوب همسایگی؛ ‏باتوجه به ضرورت بازسازی و تجهیز دروازه مرز زمینی «نوردوز» و «مغری» به ویژه برای ارائه خدمات موضوع این ‏موافقت نامه؛ ‏با هدف تسهیل رویه های عبور مرزی و عملیات گمرکی از طریق ممانعت از هر گونه دوباره کاری؛ با تمایل به تضمین استفاده مشترک از دروازه مرز زمینی «نوردوز» و «مغری»؛ ‏در موارد زیر توافق نمودند: ماده 1 موضوع موافقت نامه ‏طرف ها در زمینه استفاده مشترک از دروازه های مرزی طبق این موافقت نامه، قوانین داخلی کشورهای خود، هنجارها و اصول به رسمیت شناخته شده حقوق بین الملل با یکدیگر همکاری می نمایند. ماده 2 ‏دامنه شمول و هدف این موافقت نامه ‏طرف ها در چارچوپ مفاد این موافقت نامه به منظور تضمین تسهیل تردد بین المللی مسافرین، کالاها و وسایل نقلیه در دروازه های مرز زمینی «نوردوز» و «مغری» خدمات مشترک ارائه خواهند نمود. ماده 3 تعریف ‏در چارچوب این موافقت نامه : ‏الف - « موافقت نامه» به این موافقت نامه و پیوست های که بخش لاینفک آن هستند اطلاق خواهد شد. ‏ب - « مراجع صلاحیت دار طرف ها» ‏برای جمهوری اسلامی ایران به وزارت کشور و وزارت امور اقتصادی و دارائی و برای جمهوری ارمنستان به کارگروه درآمد دولت جمهوری ارمنستان و سرویس امنیت ملی دولت جمهوری ارمنستان اطلاق می گردد؛ ‏پ - «استفاده مشترک» به ساده سازی، هماهنگ سازی و شناسایی متقابل رویه های رسمی مرتبط با عبور مرزی اطلاق می شود که به موجب این موافقت نامه انجام میشود؛ ‏ت - «کنترل گمرکی» به بررسی کالاها، تأیید داده های اظهارنامه، وجود و درستی اسناد الکترونیکی یا کتبی، بررسی حساب ها و دیگر سوابق داد و ستدها، بررسی وسیله نقلیه، بازرسی بسته ها و سایر کالاهای حمل شده توسط اشخاص، تحقیقات رسمی و سایر اقدامات انجام شده توسط مراجع گمرکی برای اطمینان از اجرای درست قوانین گمرکی و سایر قوانین مربوط به ورود و خروج، گذر، انتقال و مصرف نهایی کالاهای جابجا شده بین قلمرو های گمرکی طرف ها و وجود کالاهایی که در جریان آزاد قرار ندارند، اطلاق می شود. ماده 4 ‏اصول حاکم بر داد و ستد بین دروازه های مرزی 1 - اظهارنامه های مربوط به وسایل نقلیه و کالاها باید فقط در کشور خروجی انجام گیرد و کشور ورودی باید همان اظهار را مبنا قرار دهد. 2 ‏- کنترل گمرکی برای تأیید اظهارنامه فقط توسط کشور ورودی انجام میشود. 3 ‏- اطلاعات کلی مربوط به کالاها، وسائل نقلیه و حمل و نقل در دفتر گمرک مرزی کشور خروجی باید بصورت الکترونیکی به کشور ورودی تحویل گردد و آن اظهارنامه باید با کنترل گمرکی که در کشور ورودی انجام می گردد، نهایی شود. 4 - بدون خدشه زدن به کنترل هایی که طرف ها در چارچوب تعهدات ناشی از کنوانسیون ها و موافقت نامه های بین المللی انجام می دهند، طرف ها کنترل های گمرکی را در کشور خروجی تنها در مورد کالاها و وسایط نقلیه ای انجام خواهند داد که در مورد آنها اتهام یا ظن قوی براساس نظام مدیریت خطر وجود داشته باشد. 5 - بدون خدشه زدن به مفاد بند (4‏)، طرف ها باید اطمینان حاصل کنند که از رویه ها و ورود اطلاعات مشابه یا تکراری در گمرکات دو کشور جلوگیری به عمل می آید. 6 - در جهت دامنه شمول و اهداف این موافقت نامه، طرف ها نباید رویه های رسمی یک جانبه ای را وضع نمایند که با مفاد مقرر در این موافقت نامه مغایر باشد. 7 - چنانچه بعد از تاریخ لازم الاجراء، شدن این موافقت نامه، تعهدات یبن المللی، اجرای این موافقت نامه را تحت تأثیر قرار دهد، طرف ها باید همدیگر را از موضوع مطلع و در مورد شیوه جدید اجرای آن ظرف مدت 30 ‏روز از طریق مشورت اقدام نمایند. ‏در مواردی که: ‏الف - احراز شده باشد که هیچ اظهارنامه او تنظیم نشده است؛ ب - اظهارنامه کامل نیست؛ ‏پ - بازرس فیزیکی وسایل نقلیه، نشان دهنده برداشتن یا جابجایی کالاها، مثل فک پلمپ یا پاره شدن چادر باشد؛ رویه های انجام شده در کشور خروجی تکمیل نشده تلقی می شود، قوانین کشور ورودی نباید اجرا گردد و وسایط نقلیه یا کالاها باید به کشور خروجی عودت داده شود. 8 - در مواردی که بازرسی گمرکی حاکی از نقصان یا مغایرت اظهارنامه باشد و چنانچه این موضوع طبق قوانین کشور ورودی متضمن هیچ جرم یا خلافی نباشد، وسایط نقلیه و کالاها باید به کشور خروجی عودت داده شوند. 9 ‏- سامانه های کاویدن بارگنج ها (کانتینرها) و وسایط نقلیه باید در کشور ورودی استقرار یابند. 10 - اقدامات مربوط به ضد عفونی و گندزدایی باید تنها تا زمانی که خطر بیماری های واگیردار وجود دارد درخصوص وسائط نقلیه تجاری که محصولات گیاهی و دامی و دام رنده را حمل می نمایند و نیز وسایل حمل و نقل مسافر توسط طرف ها اعمال گردد، اما اقدامات مزبور نباید در مورد وسایل نقلیه زمینی حامل افراد و سایر وسایل نقلیه اعمال شود. 11 - کنترل بهداشت گیاهی، قرنطینه مرزی، قرنطنه مرزی دامی، قرنطینه مرزی بهداشتی باید طبق کنوانسیون ها و موافقت نامه های بین المللی که طرف های متعاهد عضو آن ها هستند، انجام شود. 12 ‏- اطلاعات مربوط به گذرنامه باید در کشور خروجی ثبت و به صورت الکترونیکی به کشور ورودی ارسال گردد و هر طرف باید کنترل های مربوط به خود را اعمال نماید. ماده 5 ‏تعهدات طرف ها 1 - پروتکل های زیر که تنظیم و قرار امضای آنها بین مراجع صلاحیتدار طرف ها تصریح گردیده است و سایر پروتکل هایی که ممکن است به علت نیارهای آتی منعقد گردد و پیوست های آن ها باید طبق مفاد این موافقت نامه باشد و پروتکل های منعقده اجزای جدایی ناپذیر این موافقت نامه خواهند بود. پروتکل های یاد شده با رعایت مفاد ماده (13‏) این موافقت نامه لازم الاجرا خواهند شد. ‏الف - جزئیات راجع به کنترل و ثبت اطلاعات گذرنامه مسافرین، طبق مفاد این موافقت نامه؛ ‏ب - جزئیات تبادل الکترونیکی اطلاعات در زمینه جابجایی یبن المللی مسافرین و کالا به موجب این موافقت نامه؛ پ - تنظیم رویه های جابجایی و تردد کالاها، وسائط نقلیه و مسافرین و ساعات کاری در دروازه های مرزی مشترک ‏و نیز همکاری: ‏ت - شرایط ساخت و ساز، تأسیس و بهره برداری از دروازه های مرزی مشترک با هدف غائی تضمین اجرای این موافقت نامه. 2 - به منظور حصول اطمینان از اجرای این موافقت نامه، طرف ها باید موارد زیر را انجام دهند: ‏الف - تبادل اطلاعات و کارکنان با هدف آموزش در زمینه روش های بازرسی بکاربرده شده برای کالا و مسافرین خروجی طبق قوانین ملی طرف ها به موجب مواد3 ‏و 5 موافقت نامه دو جانبه کمک متقابل اداری برای اجرای صحیح قانون گمرکی به منظور جلوگیری، تحقیق و مبارزه با تخلفات گمرکی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان که در تاریخ 6/10/1380 ‏برابر با 27/12/2001 ‏میلادی امضاء شد به گونه ای که ‏اظهارنامه تدوین شده در کشور خروجی از طریق بررسی که در کشور ورودی انجام می شود، نهایی خواهد گردید؛ ‏ب - تهیه فهرستی برای طرف دیگر از آن دسته از کالاهایی که خروج آن ها مشمول ممنوعیت یا محدودیت هستند به گونه ای که اظهارنامه تدوین شده در کشور خروجی از طریق بررسی که در کشور ورودی انجام می شود، نهایی خواهد گردید؛ ‏پ - ساده سازی و استاندارد نمودن اسناد و مدارک گمرکی. ماده 6 ‏فراهم نمودن اطلاعات هر طرف بدون تأخیر باید اطلاعات زیر را در اختیار طرف دیگر قرار دهد: ‏الف – سوء ظن های منطقی که حاکی از این است که در قلمرو طرف دیگر تخلفی ارتکاب یافته یا خواهد یافت؛ ب - اطلاعاتی درخصوص روش ها و رویه های جدیدی که در ارتکاب تخلفات مورد استفاده قرار میگیرند؛ ‏پ - اطلاعات درخصوص کالاها و مظنون که ممکن است موضوع کلاهبرداری گمرکی قرار گیرند. ماده 7 ‏فراهم نمودن اطلاعات بر اساس در خواست ‏هریک از طرف ها بنا به درخواست طرف دیگر اطلاعات زیر را بدون تأ‏خیر فراهم خواهد کرد: ‏الف - اعتبار هر گونه مهر رسمی، نشان یا هر گونه اسناد یا اطلاعات تکمیلی که در مالکیت هر یک از طرف ها است و به طرف دیگر ارائه شده است. ‏ب - اطلاعاتی در مورد این که آیا کالاهای صادر شده از کشور خروجی به صورت قانونی به کشور ورودی وارد شده است یا به چه طریق چنین کالاهایی وارد گردیده اند؛ ‏پ- اطلاعاتی درخصوص این که آیا کالایی که ا‏ز کشور خروجی وارد کشور ورودی میشوند به موجب قوانین کشور خروجی به صورت قانونی صادر شده است: ‏ت – در صورت نقض قوانین گمرکی هر یک از طرف ها یا نقض سایر مقررات قانونی، تمام اطلاعات و اسنادی که نزد طرف دیگر نگهداری می شود از جمله نسخه های اسناد گمرکی و تمام اطلاعات و اسنادی که طرف دیگر میتواند طبق قوانین ملی طرف ها از کشور ثالث کسب نماید. ‏اطلاعات و اسنادی که بدین طریق ارائه شده اند باید بنا به درخواست طرف ارائه کننده اطلاعات و اسناد مزبور توسط طرف دیگر، عودت داده شود. ماده 8 ‏نحوه درخواست ‏همکاری بین طرف ها طبق مفاد این موافقت نامه به طور مستقیم از طریق گمرک های طرف ها انجام خواهد شد. درخواست هاو کمک، پاسخ مربوط و اطلاعات و اسناد ضمیمه آنها (در صورت وجود) باید به عنوان، قاعده، به گمرک طرف دیگر بصورت کتبی ارائه گردد. در موارد فوری درخواست ها می تواند بصورت شفاهی یا تلفنی انجام گیرد. در هر حال بنا به درخواست گمرک دیگر در هر مورد ممکن است درخواست کتبی متعاقباً ارائه شود. ماده 9 ‏رهایی از مسئولیت ارائه کمک و استفاده از اطلاعات و اسناد 1 - ‏درخواست کمک اداری طبق مفاد این موافقت نامه می تواند توسط طرف دیگر به دلایل حاکمیتی و امنیت و نظیم عمومی رد گردد. 2 - ‏اطلاعات و اسناد مبادله شده به موجب کمک اداری طبق این موافقت نامه باید منحصرأ برای جلوگیری، تحقیق و پیگرد تخلفات گمرکی و بدون لطمه زدن به حقوق طرف دیگر و اشخاص ثالث مورد استفاده قرار گیرد. ماده 10 ‏کارگروه مشترک 1 - طرف ها برای اجرای صحیح این موافقت نامه،کارگروه مشترکی را تحت نظارت مقامات صلاحیتدار طرف ها و با هماهنگی دوجانبه دو گمرک ایجاد خواهند نمود. 2 - کارگروه مشترک برای اجرای صحیح این موافقت نامه در صورت لزوم بنا به درخواست، حداقل سالی یک بار برگزار خواهد شد. هر یک از طرف ها می تواند درخواست برگزاری اجلاس را بنماید. 3 ‏- کارگروه مشترک به اتفاق آراء اتخاذ تصمیم می کند. 4 - کارگروه مشترک، علاوه بر دیگر وظایف، رویه های کاری را که ممکن است حاوی مقررات حاکم بر دعوت برای جلسه، تفویض اختیار به رئیس و دوره تصدی رئیس مزبور باشد، تصویب خواهد کرد. ‏5 - کارگروه مشترک ممکن است تصمیم به ایجاد کارگروه های فرعی و گروه های کاری بگیرد که برای کمک به انجام وظایفش ضروری می داند. ماده 11 مشاوره و حل و فصل اختلاف ها ‏1 - هر طرف متعاهد می تواند در مورد تفسیر، اجرا و اصلاح این موافقت نامه یا حل و فصل هر اختلافی که ممکن است پیش آید از طرف دیگر درخواست مشورت نماید. این مشورت ها که یبن دوطرف در کارگروه مشترک صورت می پذیرد، طی20 ‏ روز پس از دریافت درخواست کتبی آغاز خواهد شد مگر اینکه تصمیم دیگری اتخاذ شود. 2 ‏- اگر اتفاق آراء در خصوص حل و فصل اختلاف در کارگروه مشترک بدست نیاید، اختلاف از طریق مجاری دیپلماتیک بین طرف ها حل و فصل خواهد شد. ماده 12 ‏ اصلاحات ‏اضافات و تغییرات در موافقت نامه می تواند بنا به ابتکار هر طرف و با توافق متقابل از طریق تنظیم پروتکلهای جداگانه صورت پذیرد. پروتکل ها طبق رویه پیش بینی شده برای لازم الاجرا شدن این موافقت نامه لازم الاجرا و جزء لاینفک آن خواهد شد. ماده 13 ‏ لازم الاجرا شدن ‏1 - این موافقت نامه در تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه کتبی که به وسیله آن، طرف ها یکدیگر را از طریق مجاری دیپلماتیک از تکمیل تشریفات قانونی داخلی خود ‏برای لازم الاجراء شدن سند مربوط آگاه می نماید، لازم الاجراء خواهد شد. 2 - این موافقت نامه از تاریخ لازم الاجرا شدن به مدت 10 سال لازم الاجراء باقی خواهد ماند و برای یک دوره (5‏) ساله قابل تجدید خواهد بود. مگر اینکه یکی از طرف ها به صورت کتبی تمایل خود ‏را جهت خاتمه این موافقت نامه (6) ماه قبل از تاریخ انقضای آن از طریق مجاری دیپلماتیک به طرف دیگر اعلام نماید. مفاد نهایی ماده 14 ‏این موافقت نامه بین دو طرف امضاء کننده زیر که کاملأ از طرف دولت های متبوع خود مجاز هستند منعقد شده است. ‏این موافقت نامه در ... در تاریخ ... برابر با ... در دو نسخه به زبان های فارسی، ارمنی و انگلیسی که کلیه متون دارای اعتبار یکسان می باشند تنظیم گردید. در صورت بروز اختلاف در تفسیر مفاد این موافقت نامه، متن انگلیسی ملاک ‏می باشد. ‏از طرف از طرف ‏دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری ارمنستان × وضعیت های تنقیحی