مصوبه چهارمین جلسه شورای عالی آموزش در خصوص سیاستهای کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با اصلاحات و الحاقات بعدی
مرجع رسمی — 1400/03/11
مصوبه چهارمین جلسه شورای عالی آموزش در خصوص سیاستهای کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی مصوب 1400,03,11 با اصلاحات و الحاقات بعدی بدینوسیله « سیاست های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی » که در چهارمین جلسه شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی مورخ 1400/3/1
مصوبه چهارمین جلسه شورای عالی آموزش در خصوص سیاستهای کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی مصوب 1400,03,11 با اصلاحات و الحاقات بعدی بدینوسیله « سیاست های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی » که در چهارمین جلسه شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی مورخ 1400/3/11 به تصویب رسیده است، به استناد بند (۱۰) ماده (۱) آیین نامه نحوه تشکیل و اداره جلسات شورای مذکور به شرح پیوست جهت اجرا ابلاغ می شود در این خصوص دبیرخانه موظف است: ۱ – ابزار لازم برای پایش و ارزیابی سیاست های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی را پیش بینی نموده و گزارش عملکرد سالانه را در شورا ارائه دهد. ۲ – تغییرات لازم در رویکردها و برنامه های عملیاتی آموزش های مهارتی متناسب با سیاست های کلان از دستگاه های ذیربط را پیگیری و به شورا ارائه نماید. ۳ – آسیب شناسی وضعیت کنونی و آتی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با همکااری دستگاه های مرتبط را تهیه و به شورا گزارش نماید. اسحاق جهانگیری معاون اول رییس جمهور و رییس شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی بسمه تعالی سیاست های کلان نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی 1 . ارتقای جایگاه و منزلت آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در جامعه و در نظام آموزش عمومی و تخصصی به عنوان یکی از مولفه های اصلی پیشبرد برنامه های توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور 2 . نظام بخشی و ساماندهی به آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی کشور برای تربیت و توسعه منابع انسانی ماهر، متخصص و کارآمد با تأکید بر نیازهای جامعه و بازار کار (فعلی و آتی) در جهت ایجاد اشتغال مولد و پایدار برای کلیه گروه های مختلف حرفه ای و شغلی. 3 . متناسب سازی سهم آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و ارتقا کیفیت نظام آموزشی برای افزایش تولید ثروت ملی، کاهش فقر و تحقق عدالت آموزشی در جامعه . 4 . تقاضا محور کردن آموزش های مهارتی برای افزایش تولید کالا و خدمات و بهره وری بنگاه های اقتصادی و پاسخگویی به تقاضای نیروی انسانی برای کار در کشورهای خارجی . 5 . طراحی و بهبود نظام مدیریت و راهبردی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تأکید بر: 5/1 . استفاده از ظرفیت قانونی شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در سیاستگذاری و برنامه ریزی کلان، تنظیم گری، تضمین کیفیت و نظارت بر آموزش های تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی . 5/2 . تنظیم نقش و اختیارات ارائه دهندگان آموزش های مهارتی ملی و منطقه ای در گروه های مختلف شغلی و حرفه ای با حکمرانی مشارکتی و چند سطحی در تحقق اهداف و مأموریت ها. 5/3 . تقویت جایگاه و مشارکت بخش خصوصی، تعاونی، نهادها و تشکل های حرفه ای، خانواده، رسانه ها و سایر ذینفعان در آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی . 5/4 . استفاده بهینه از ظرفیت های نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای تحقق اهداف و سیاست های کلی نظام در سایر بخش ها با تأکید بر اشتغال زایی، الگوی جمعیت، اصلاح الگوی مصرف و اقتصاد مقاومتی . 5/5 تقویت نظارت عالیه شورا بر تدوین و تنقیح لوایح و مقررات در چارچوب قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی جهت اجرایی شدن سیاست های کلان در این نظام. 5/6 . حمایت و پشتیبانی از ابتکارات و نوآوری ها در حوزه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی . 6 . طراحی و استقرار چارچوب و نظام صلاحیت حرفه ای با تأکید بر : 6/1 توجه همزمان و متعادل به شایستگی های حرفه ای، توسعه حرفه ای و صلاحیت های حرفه ای. 6/2 . فراهم آوردن زمینه توسعه حرفه ای در چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی تا سطوح بالا. 6/3 سنجش صلاحیت های حرفه ای و اعطای گواهینامه ها در سطح ملی با قابلیت انطباق با سطوح بین المللی . 6/4 فراهم آوردن سنجش یادگیری مادام العمر در حرف و مشاغل گوناگون. 6/5 ارتباط دهی شایستگی ها و صلاحیت حرفه ای در حرف و مشاغل گوناگون مورد نیاز کشور با نظام اشتغال، نظام پرداخت و دستمزد. 7 . بهبود و ارتقای نظام برنامه ریزی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تاکید بر: 7/1 طراحی برنامه های آموزشی مهارتی مبتنی بر شایستگی حرفه ای و تغییرات سریع و متنوع دنیای کار به منظور ارتباط منطقی بین آموزش های مهارتی و بازار کار. 7/2 کل نگری در برنامه های آموزش مهارتی از طریق کسب شایستگی های غیر فنی توامان با شایستگی های فنی توسط مهارت جویان. 7/3 تولید و توسعه بسته های آموزشی و محتوای الکترونیکی و استفاده از ظرفیت های فضای مجازی با بکارگیری ظرفیت های بخش خصوصی 7/4 تحول در شیوه های سنجش و ارزشیابی مهارت جویان برای شناسایی نقاط قوت و ضعف و همچنین اصلاح و بهبود موقعیت حرفه ای و شغلی . 7/5 لزوم رعایت موارد ایمنی و بهداشت کار. 8. بهبود و ارتقای نیروی انسانی مورد نیاز نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تأکید بر: 8/1 استقرار و ارتقاء کیفی و کمی نظام تربیت مربی و افزایش مستمر شایستگی ها و توانمندی های علمی، حرفه ای و اخلاقی نیروی انسانی مورد نیاز . 8/2 . استقرار نظام سنجش و ارزشیابی صلاحیت های حرفه ای ملی و رتبه بندی مربیان در سطوح مختلف صلاحیت حرفه ای. 8/3 جلب همکاری و مشارکت استادکاران بخش خصوصی و تعاونی . 9 . بهبود مستمر اجرای نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تأکید بر : 9/1 گسترش دامنه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای کلیه مهارت جویان. 9/2 جلب همکاری و مشارکت تشکل ها، بنگاه های اقتصادی بخش های دولتی، تعاونی و خصوصی در امر آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی برای استفاده از ظرفیت آنها و متنوع سازی محیط های یادگیری حرفه ای. 9/3 ارزیابی نقش آفرینان و هماهنگی مستمر ذینفعان نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در اجرای آموزش ها. 9/4 تربیت نیروی کار حرفه ای متناسب با نیازهای دیگر کشورها و فراهم نمودن زیرساخت ها و گسترش همکاری و تعامل فعال و سازنده در حوزه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی به صورت آموزش دولتی، غیردولتی، نیمه دولتی (تعاملی) و مشارکت منطقه ای و بین المللی به ویژه کشورهای همسایه در قالب آموزش های حضوری (مستقیم)، نیمه حضوری و مجازی. 9/5 توسعه ساز و کارهای حمایتی و تشویقی مناسب برای ذینفعان آموزش های مهارتی. 9/6 اولویت دهی به توسعه مهارت آموزی در مناطق کم برخوردار، گروه های آسیب پذیر و افراد با نیازهای ویژه . 10 . ارتقا جایگاه ارزیابی بیرونی آموزش های مهارتی (توسط کارفرمایان) با تأکید بر : 10/1 . هماهنگی و ارتباط با نظام جامع اطلاعات بازار کار جهت ارتقاء اثربخشی. 10/2 تضمین کیفیت نظام آموزش بر اساس شاخص های ملی و منطقه ای و بین المللی. 10/3 توسعه پژوهش های کاربردی جهت تعیین نیازهای آینده بازار کار و مهارت برای تربیت نیروی انسانی کشور. 10/4 بکارگیری رویکرد متعادل به روش های علمی و ابتکاری در حل مسائل و پژوهش های مرتبط. 10/5 تولید فناوری های کوچک و متوسط آموزشی متناسب با اقتضائات مهارت آموزی. 11 . بهبود و ارتقای تأمین منابع مالی، تجهیزات و زیرساخت های کالبدی نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی با تأکید بر : 11/1 تنظیم گری و متناسب سازی اعتبارات در ارائه بودجه مورد نیاز آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در بین دستگاه های ارائه دهنده آموزش در ارائه پیشنهاد برای درج در لوایح بودجه سنواتی با توجه نیازهای فعلی و آتی جامعه و بازار کار و کارآفرینی. 11/2 متنوع سازی و پایدارسازی منابع مالی آموزش و تربیت فنی و حرفه ای از طریق ایجاد صندوق توسعه ملی مهارت، مشارکت خیزان، مشارکت تشکل ها، بنگاه های اقتصادی و افزایش سهم منابع دولتی . 11/3 .متناسب در برنامه پنجساله آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارت آموزی در برنامه های پنج ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران. 11/4 حمایت از به روزرسانی فضا، تجهیزات و زیرساخت های کالبدی آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی و استقاده حداکثری از منابع موجود با مشارکت ذی نفعان آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی در بخش های دولتی، تعاونی و خصوصی در قالب سامانه جامع ملی . 11/5 توسعه آموزش های مهارتی مبتنی بر فناوری های جدید و حمایت از تولید داخلی . 12 . ترویج و تقویت فرهنگ کار، تولید، کارآفرینی، توسعه مهارت و استفاده از تولیدات داخلی با الگوی اسلامی و ایرانی و عامل تربیت با بهره گیری از نظام مدیریتی، آموزشی و رسانه ای کشور.