هزینه های درمان فوق العاده

خلاصهٔ رأی

با توجه به ماهیت دو گانه دیه و اینکه جبران خسارت، دو بار ممکن نیست، نمی‌توان جبران خسارت را هم از طریق دیه و هم مطالبه نمود.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست آقای ک. ن.ز. به طرفیت آقای م. م. با وکالت آقای م. الف. به خواسته مطالبه ضرر و زیان در خصوص حادثه حین کار به کلاسه 930187 مقوم به 5/100/000 هزار ریال بدین شرح که خواهان در جلسه رسیدگی به تاریخ 22/7/93 اظهار داشته که در تاریخ 16/8/92 در کارگاه پنیر سازی خوانده مشغول به کار بوده است که دچار حادثه حین کار شده است و به دلیل تحمل مخارج رفت و آمد و هزینه کارشناسی و بیمارستان تقاضای جبران خسارت وارده را داشته است. دادگاه با توجه به اوراق و محتویات پرونده صرف‌نظر از این‌که دادخواست خواهان فاقد ادله اثباتی در خصوص تحمل ضرر و زیان می‌باشد با عنایت به اینکه به موجب دادنامه شماره 930726 مورخه 22/5/93 صادره از همین شعبه، خوانده به پرداخت دیه به خواهان شده است و دیه همان جبران خسارت شاکی می‌باشد و با لحاظ این‌که مطابق ماده 515 و تبصره 2 آن خسارات ناشی از عدم النفع قابل مطالبه نمی‌باشد و لحاظ این‌که دیه باتوجه به ماده 452 از قانون مجازات اسلامی ماهیت دین و مسوولیت مدنی داشته است لذا جبران یک ضرر به پرداخت دو بار خسارت خلاف شرع و قانون می‌باشد، لذا دادگاه با توجه به مواد فوق ماده 117 از قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بی حق خواهان نسبت به خواسته را صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره حضوری محسوب ظرف مدت 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در یکی از محاکم محترم دادگاه تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. رئیس شعبه 101 دادگاه عمومی (جزایی) ملارد - احسان حسن امرجی رأی دادگاه تجدیدنظر استان دادخواست تجدیدنظرخواهی آقای ک. ن.ز. به طرفیت آقای م. م. نسبت به دادنامه 1137 مورخ 23/7/93 شعبه محترم 101 دادگاه عمومی جزایی شهرستان ملارد پیرامون عدم لحاظ خسارت ضرر و زیان ناشی از جرم حین انجام کار در کارگاه منسوب به خوانده اصلی و صدور حکم بر بی‌حقی وی از سوی دادگاه محترم نخستین قرین ادله و مدرک قانونی نیست؛ چون اولاً ادعای عدم دریافت دیه از سوی تجدیدنظرخواه با توجه به صدور حکم در این خصوص و فراهم بودن زمینه استیفاء آن نامدلل و به علاوه آنکه هزینه‌های دیگر اعلام شده بابت کارشناسی یا درمان عمدتاً از طریق مجازات دیه که برای تجدیدنظرخوانده در پرونده اصلی و جزایی مورد حکم قرار گرفته تأمین که قبلاً مورد حکم قرار گرفته است، لذا اعتراض به عمل آمده منطبق با هیچ‌یک از شقوق ذیل ماده 348 از قانون آیین دادرسی مدنی نبوده و این مرجع مستنداً به ماده 358 از قانون مذکور دادنامه معترض‌عنه را عیناً تأیید و استوار می‌نماید. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 49 دادگاه تجدیدنظر استان تهران علیرضا صداقتی - حمیدرضا زجاجی