مطالبه خسارت تأخیر تأدیه دیون پیش از سال 1379
خلاصهٔ رأی
خسارت تأخیر تأدیه دیون پیشِ از سال 1379، به علت غیرشرعی بودن، قابل مطالبه نیست.
متن کامل
رأی دادگاه بدوی درخصوص دعوی ب.ی. به طرفیت شهرداری مبنی بر مطالبه خسارت تأخیر تأدیه مبلغ 000/500/14 ریال از تاریخ 31/5/73 لغایت 6/4/91 با احتساب خسارات دادرسی. با عنایت به مجموع محتویات پرونده، استماع اظهارات اصحاب دعوی و ملاحظه مستندات آنان و با توجه به این که حسب مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه فرع بر مطالبه دائن و تمکن مدیون و امتناع وی است و در مانحنفیه دلیلی بر مطالبه خواهان قبل از تقدیم دادخواست 6/4/91 و امتناع مدیون ارائه نشده است دعوی خواهان غیر ثابت تشخیص و به استناد مفاد ماده فوقالذکرحکم به بطلان صادرمیگردد و در خصوص دعوی خواهان نسبت به مطالبه خسارت تأخیر تأدیه مبلغ فوقالذکر از تاریخ 6/4/91 لغایت آخر دی ماه 91 با توجه به این که بر اساس مفاد دادنامه شماره 9109970214000387 صادره از شعبه 191 دادگاه عمومی حقوقی تهران و دادنامه شماره 910997022461025 صادره از شعبه 46 دادگاه تجدیدنظر استان تهران اتخاذ تصمیم قطعی شده است و موضوع از اعتبار امر محکومٌبه برخوردار است به استناد بند 6 ماده 84 قانون مارالذکر قرار رد دعوی صادر و اعلام می گردد رأی صادره ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاههای تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 178 دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمدی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص دعوی تجدیدنظرخواهی ب.ی. به طرفیت شهرداری نسبت به دادنامه 9309970213101095-25/11/93 صادره از شعبه محترم 178 دادگاه عمومی تهران که متضمن دو قسمت می باشد که در قسمت اول حکم بر بطلان دعوی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ 31/5/73 لغایت 6/4/91 و در قسمت دوم قرار رد دعوی بهلحاظ مشمول اعتبار امر محکومبه نسبت به مبلغ 14.500.0000 ریال می باشد. در قسمت اول از تاریخ 21/1/79 لغایت 5/4/91 وارد است چرا که مطابق نامههای تجدیدنظرخواه با شهرداری دلالت بر مطالبه طلب خود دارد اگر چه شهرداری دلایلی که حکایت از پرداخت مبلغ 14.500.000 ریال از تاریخ مورد مطالبه به تجدیدنظرخواه باشد در مراحل رسیدگی ارائه ننموده است دادخواست های تجدیدنظرخواهان از سال 74 جملگی دلالت بر مطالبه طلب خود بوده است و قدر مسلم خسارت تأخیر از تاریخ تصویب ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی (21/1/1379) استحقاق مطالبه خسارت تأخیر تأدیه نسبت به مبلغ 14.500.000 ریال دارد. لذا این قسمت از دادنامه مطابق مقررات بهویژه بند هـ از ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده است ضمن نقض دادنامه در این قسمت مستنداً به ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه تجدیدنظرخوانده را به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه مبلغ 1.450.000 ریال از تاریخ 21/1/1379 لغایت 5/4/1391 که توسط اجرای احکام محاسبه خواهد شد بهانضمام خسارت دادرسی در حق تجدیدنظرخواه محکوم می کند. مطالبه خسارت تأخیر از تاریخ 31/5/73 لغایت تاریخ 20/1/1379 بهلحاظ اینکه شرعی شناخته نمی شد بنابراین نتیجتاً در این قسمت دادنامه بدوی مستنداً به قسمت اخیر ماده 358 قانون مذکور تأیید و استوار می گردد. در قسمت دوم نظر به اینکه جهات تجدیدنظر با هیچ کدام از جهات مصرح در ماده 348 قانون فوقالذکر مطابقت نداشته و قرار صادره مطابق اصول و مقررات قانون صادر شده است ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه مستنداً به ماده 353 قانون اخیرالذکر تأیید و استوار می گردد. رأی صادره حضوری و قطعی است. رئیس شعبه 18 تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه امانی شلمزاری - کرمی صالح آبادی