مطالبه اجرت المثل در فرض عدم تخلیه به دلیل عدم استرداد ودیعه

خلاصهٔ رأی

درصورتی که موجر مبلغی به عنوان ودیعه از مستأجر دریافت کند، تخلیه مورد اجاره موکول به استرداد وجه مذکور است. بنابراین مستأجر تا زمان استرداد ودیعه حق دارد از تخلیه ملک مورد اجاره خودداری کند و از آنجایی که در این فرض، وی در حال استفاده از حق حبس خود است، موجر نسبت به این دوران، استحقاق اخذ اجرت المثل ندارد.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی خواهان آقای ع. ص. با وکالت ر. س. به طرفت خواده دعوی خانم ل. ع.ج. به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف بر اساس بند 12 اجاره نامه نظر به جمیع اوراق و محتویات پرونده و همچنین پرونده استنادی از شورای حل اختلاف به شماره کلاسه 1188/628/88 توجها به اینکه بین طرفین در شورا طبق اظهارات وکیل خواهان گزارش اصلاحی و توافق نامه تنظیم شده است و خواهان با پرداخت ودیعه نسبت به تحویل ملک خود اقدام نموده و در این امر رضایت کامل داشته و این امر از اراده و رضای باطنی طرفین دعوی حاصل گشته است بنابراین دیگر دینی نمی ماند که متوجه خوانده دعوی گردد همچنین اظهارنامه های متعدد که از سوی خوانده دعوی برای خواهان در خصوص تحویل ملک و تسویه حساب بوده و خواهان نیز اقدامی در خصوص پرداخت ودیعه به خوانده ننموده است و این امر باز رضایت ایشان را برای ادامه استمرار خوانده در ملک مورد اجاره را می رساند بنابراین دادگاه دعوی را وراد تشخیص نداده و مستندا به ماده 1257 قانون مدنی حکم به بی حقی خواهان و رد دعوی صادر و اعلام می نماید رای صادر حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم تجدید نظر استان تهران است. رئیس شعبه بیست و چهارم دادگاه عمومی( حقوقی ) تهران-موسی کریمی آهندانی رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع. ص. با وکالت آقای ر. س. به طرفیت خانم ل. ع.ج. نسبت به دادنامه شماره 1133 مورخ 1393/11/28 شعبه 24 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر اساس دادنامه یاد شده در مورد دعوای تجدیدنظرخواه به خواسته مطالبه اجرت المثل ایام تصرف بر اساس بند 12 اجاره نامه اجمالاً با این استدلال که حسب محتویات پرونده استنادی شورای حل اختلاف به شماره کلاسه 1188/628/882 خواهان با پرداخت ودیعه نسبت به تحویل ملک خود اقدام نموده و در این امر رضایت کامل داشته است بنابراین دعوا را غیر وارد تشخیص و حکم به رد آن صادر گردیده است. دادگاه با بررسی محتویات و مستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی از ناحیه طرفین ، نظر به اینکه برابر ماده 4 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376/5/26 و ماده 19 آئین اجرایی آن (اصلاحی 1379/3/18) درصورتی که موجر مبلغی به عنوان ودیعه از مستأجر دریافت کرده باشد تخلیه و تحویل مورد اجاره موکول به استرداد وجه مذکور ، مستأجر و یا سپردن آن به دایره اجراء است . نظر به اینکه تجدیدنظرخواه دلیلی که نشان دهد پس از انقضاء رابطه استیجاری با تجدیدنظرخوانده ودیعه را به نامبرده مسترد کرده یا به دایره اجرا سپرده باشد ارائه نداده است بنابراین مستأجر تا استرداد ودیعه حق داشته از تخلیه ملک مورد اجاره خودداری کند و چون نامبرده از حق حبس خود استفاده کرده است لذا موجر استحقاق اخذ اجرت المثل را ندارد زیرا به تکلیف قانونی خود در ارتباط با استرداد ودیعه عمل نکرده است. نظر به اینکه از ناحیه تجدیدنظرخواه اعتراض مدللی که با یکی از جهات تجدیدنظرخواهی منطبق و موثر در نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته باشد به عمل نیامده است. از این رو تجدیدنظرخواهی غیروارد تشخیص و به استناد ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید می گردد. این رأی قطعی است. شعبه 61 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار مجتبی نورزاد - محمد متولی