مستی، به عنوان عامل زایل کنندۀ عنصر روانی بزه

خلاصهٔ رأی

مستی می‎تواند به‎عنوان دلیلی برای فقدان عنصر روانی در فرد متهم فرض گردد، زیرا مستی قدرت تمیز و در نتیجه اراده فرد را زایل می‎کند.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی به موجب کیفرخواست شماره 500303 -9/2/91 صادره از دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 21 تهران 1- الف. فرزند ح. 22 ساله و مجرد و مسلمان و دارای سابقه شرب خمر 2- م. فرزند ع. 32 ساله و فاقد سابقه محکومیت کیفری متهم هستند به شرب خمر، نظر به محتویات پرونده، گزارش مأمورین، اظهارات و اقاریر صریح و شرعی و مقرون به واقع متهمان مبنی بر خوردن مشروب الکلی با علم به حرمت آن و سایر امارات و قرائن، بزهکاری آنان محرز و مسلم است لذا دادگاه به استناد مواد 165، 166، 168 و174 قانون مجازات اسلامی و با رعایت ماده 176 قانون یاد شده هریک از متهمان را به تحمل هشتاد تازیانه حدی محکوم می‌نماید. این رأی حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. اما در خصوص اتهام دیگر متهمان دایر بر اخلال در نظم عمومی، نظر به انکار شدید متهمان و به خصوص اظهارات متهم ردیف دوم مبنی بر اینکه به جهت مستی چیزی نمی‌فهمید و با قصد و اراده نبود لذا به جهت عدم احراز عنصر معنوی به استناد ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری رأی بر برائت نامبردگان از بزه مذکور صادر و اعلام می‌گردد. این قسمت از دادنامه نیزحضوری و ظرف 20 روز قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. رئیس شعبه 1089 دادگاه عمومی جزایی تهران - غفاری رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. نسبت به دادنامه شماره 486/91 شعبه 1089 دادگاه عمومی تهران در محکومیت وی به تحمل حد شرب خمر با عنایت به مجموع محتویات پرونده و توضیحات و مدافعات طرفین در طول جریان دادرسی و لایحه تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه و مستندات دادنامه بدوی و اینکه از سوی تجدیدنظرخواه ایراد و اعتراض موثری که موجبات نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را فراهم آورد به عمل نیامده و دادنامه معترض‌عنه صحیحاً و مطابق مقررات اصدار یافته و مستنداً به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری ضمن تائید دادنامه بدوی حکم به رد اعتراض تجدیدنظرخواه صادر می‌گردد رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 39دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه رضائی - شفیعی خورشیدی