محکومیت به پرداخت عوارض در بزه تغییر غیر مجاز کاربری

خلاصهٔ رأی

صدور حکم توسط مرجع قضایی به پرداخت عوارض علاوه بر جزای نقدی، پس از احراز بزه تغییر غیر مجاز کاربری اراضی، قانونی نیست.

متن کامل

رأی خلاصه جریان پرونده به‌موجب دادنامه شماره 1454- 1391/10/16 شعبه 112 دادگاه عمومی جزایی الف. ح. به اتهام تغییر غیرمجاز کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها و مستنداً به ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها مصوب 1374 با لحاظ بند 5 ماده 22 قانون مجازات اسلامی به مجازات پرداخت یک‌صد و پنجاه میلیون ریال و قلع‌وقمع ساخت‌وساز محکوم و به‌موجب دادنامه شماره 1597 – 1393/09/25 شعبه 14 دادگاه تجدیدنظر استان الف. با تصحیح ماده استنادی به ماده 2 و 3 و حذف قلع‌وقمع علاوه بر پرداخت جزای نقدی به پرداخت 80 درصد عوارض یک برابر ارزش زمین پس از تغییر کاربری از قرار هر مترمربع 600000 ریال محکوم نموده و رأی صادره تأیید و قطعیت یافته است. محکوم‌علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور، مستنداً به ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: به‌منظور احداث کارگاه صنعتی زمینی خریدم سند مالکیت به اسم بنده صادر شد منتقل گردید. شهرداری پیشنهاد استقرار کارگاه‌های صنعتی را در آن محل داد، مبالغ متنابهی بابت عوارض تحت عنوان عوارض تغییر کاربری پرداختم پروانه صادر گردید. شهرداری در اجرای تبصره‌های 1و2 از ماده 3 قانون حفظ کاربری سال 1374 موظف بود بدواً به‌منظور کسب نظر کمیسیون تبصره یک ماده یک قانون فوق مراتب را از کمیسیون مزبور استعلام کند و در صورت موافقت، پروانه صادر نماید. رویه کمیسیون به‌گونه‌ای است که دستگاه‌ها موافقت کمیسیون را اخذ سپس اقدام به صدور پروانه می‌نمایند، دادگاه صادرکننده رأی توجه ننموده که استعلام از جهاد وظیفه شهرداری بوده است، ساخت‌وساز سال 1384 صورت گرفته و جهاد وظیفه داشت بلافاصله از ادامه ساخت‌وساز جلوگیری کند. درحالی‌که سال 1391 بعد از هشت سال از وقوع جرم اقدام به شکایت نموده است که مشمول مرور زمان بوده و دعوا ردّ می‌شود، ضمناً پنج نمونه رأی که با توجه به‌مراتب مشابه حکم بر برائت صادر گردیده ضمیمه درخواست نموده‌اند، پرونده، پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور، به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهارنظر و اتخاذ تصمیم می‌نماید. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای سید نصرت‌الله اعتماد عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد. رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص درخواست ح. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه صادره از شعبه چهاردهم دادگاه تجدیدنظر استان الف. با بررسی مدارک ضمیمه و دادنامه صادره ملاحظه می‌شود مرجع محترم تجدیدنظر علاوه بر جزای نقدی متقاضی را به پرداخت 80 درصد عوارض برابر ارزش یک برابر قیمت زمین پس از تغییر کاربری محکوم نموده، که دریافت این درصد از وظایف کمیسیون متشکله در جهاد کشاورزی است که اگر مجوز تغییر کاربری صادر نمایند بابت عوارض از مالکین وصول می‌نمایند. لذا در این قسمت تقاضا منطبق بر بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری تشخیص ضمن پذیرش تقاضا و تجویز اعاده دادرسی مستنداً به ماده 274 قانون مذکور رسیدگی مجدد به پرونده منتهی به دادنامه شماره 1597- 1393/09/25 صادره از شعبه فوق‌الذکر را به دادگاه هم‌عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارجاع می‌نماید، بدیهی است سایر قسمت‌های دادنامه صادره به قوت و اعتبار خود باقی بوده و با هیچ‌یک از بندهای ماده 272 ذکرشده انطباق نداشته و درخواست در این موارد مردود اعلام می‌گردد. رئیس شعبه 33 دیوان عالی کشور - مستشار محمد نیازی - سید نصرت‌الله اعتماد