محرومیت از شغل به عنوان مجازات غیر موجه

خلاصهٔ رأی

محکومیت به محرومیت از شغل بدون جواز برای ایراد ضرب و جرح موجه نیست و در این مورد اطلاع به اداره اماکن کافی است.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای م. ، فرزند الف.، دایر به 1- فحاشی 2- ایراد ضرب عمدی نسبت به شاکیه، خانم م.ر. فرزند ب. در تاریخ 30/4/1391 دادگاه با عنایت به شکایت بزه دیده و گزارش ضابطین دادگستری و نظر پزشک قانونی به شرح صفحه ی پنجم پرونده که مبین ایراد و عروض کبودی های دست و زانوی مصدومه می باشد، ایضاً تحقیقات مقدماتی به عمل آمده در شعبه ی دهم بازپرسی ناحیه ی 16 تهران و مفاد قرار مجرمیت و مدلول کیفرخواست اصداری از شعبه و دادسرای مرقوم و اظهارات مطلعین و تحقیقات معمول و اظهارات طرفین و اقرار متهم در جلسه ی دادگاه که موید حمله و هجمه ی مرتکب به شاکیه می باشد و محتویات پرونده و جامع جوانب امر، بزهکاری مرتکب، محرز است. بنابراین دادگاه به استناد مواد 47 و302 و484 و608 قانون مجازات اسلامی و با لحاظ شدت تهاجم و به منظور ایجاد بازدارندگی و جلوگیری از تکرار بزه، م.ف. را بابت هتک حرمت لفظی (فحاشی و هتاکی موصوف) به 60 ضربه شلاق و بابت ایراد صدمه ی مذکور به پرداخت ما به ازاء قانونی سه هزارم دیه کامل انسان در حق م.ر. و با اعمال ماده ی 19 همان قانون و تتمیماً به پنج سال محرومیت و ممنوع شدن از تصدی مکاسب موبایل و مغازه داری، محکوم می نماید و اعلام می دارد که رأی اصداری، حضوری بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 1186 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ خجسته نیا رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م. فرزند الف. از دادنامه شماره471 مورخ 18/7/1391 صادره از شعبه 1186 دادگاه عمومی تهران از جهت محکومیت به تحمل شصت ضربه شلاق و محرومیت از شغل موبایل فروشی و مکاسب مربوط به آن به مدت پنج سال به اتهام فحاشی و ضرب عمدی به خانم م.ر. در تاریخ30/9/91 در مبناء وارد به نظر نمی رسد لیکن در بخش محرومیت از اشتغال به کسب موبایل فروشی نظر به اینکه اولاً: با توجه به شغل و سن متهم به نظر می رسد که فاقد پروانه کسب بوده باشد والا تا حصول شرایط قانونی نبایستی به کسب وکاری که لازمه اش ثبت و ربط است دست یابد لهذا به نظر دادگاه مراتب به اداره اماکن جهت اقدام مقتضی درباره وی اعلام شود کافی است. بنابراین در رابطه با محرومیت از اشتغال مذکور محکومیت از دادنامه موافق ماده 250 قانون آیین دادرسی کیفری حذف و در مورد شلاق مستنداً به شق الف از ماده 257 از قانون دادرسی کیفری دادنامه موصوف را تأیید و در رابطه با دیه مقرره با توجه به میزان آن و قطعی بودن دادنامه در این خصوص درخواست موافق بند دال از ماده 232 از قانون مذکور رد می گردد رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 19 دادگاه تجدیدنظر استان تهران- مستشار دادگاه محمدی - ایرانی