صدور حکم مبتنی بر ظن و احتمال

خلاصهٔ رأی

دعوی رفع تصرف عدوانی و رفع مزاحمت و ممانعت ازحق به طور هم زمان، به این علت که هریک از دعاوی مطروحه فوق دارای آثار متفاوت می باشند، قابل استماع نیست.

متن کامل

رأی شعبه دیوان عالی کشور بسمه تعالی موضوع رسیدگی: حل اختلاف در صلاحیت مرجع رسیدگی: شعبه یازدهم دیوان عالی کشور هیات شعبه اقایان: م. ک. ( رییس ) - م. ک. ( مستشار ) خلاصه جریان پرونده: دادیار شعبه ششم دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بابل در خصوص شکایت اقای س. و. پ. ز. ک. علیه اقای ه. ا. و. پ. ز. ک. دایر بر ممانعت از حق به شرح استدلال منعکس در قرار شماره ۹۰۱۰۲۲- ۹۹/۷/۲۱ رسیدگی به موضوع را در صلاحیت مستقیم دادگاه کیفری ۲ دانسته و قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاههای کیفری ۲ *صادر نموده است.و شعبه ۱۰۴ دادگاه کیفری ۲ شهرستان مذکور نیز به شرح تصمیم مورخ ۹۹/۸/۶ و با اعلام اینکه نمی توان جرایم موصوف را مستقیما در دادگاه مطرح نمود بلکه می بایست بدوا در دادسرا مطرح و سپس با صدور کیفرخواست به دادگاه ارسال گردد. پرونده را به دادسرا اعاده نموده است. ولیکن دادیار شعبه ۶ دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بابل پرونده را در راستای ماده ۲۸ قانون ایین دادرسی مدنی جهت رفع اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال نموده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش اقای م. ک. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای با توجه به محتویات پرونده نظر به اینکه هر دو مرجع اختلاف کننده در صلاحیت در یک حوزه قضایی واقع گردیده اند فلذا توجها به مفاد ماده ۲۷ قانون ایین دادرسی مدنی پرونده قابل طرح در دیوان عالی کشور نبوده و جهت اقدام قانونی مقتضی به دادسرای عمومی و انقلاب بابل اعاده می شود. ۹۹/۱۰/۲ شعبه یازدهم دیوان عالی کشور رییس: م. ک. مستشار: م. ک.