شروط مطالبه خسارت تأخیر تأدیه

خلاصهٔ رأی

مطالبه دین از ناحیه دائن یکی از شروط محاسبه خسارات تأخیر تأدیه است؛ بنابراین مبدأ احتساب خسارت تأخیر تادیه، سررسید دین نیست.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی الف.ر. به طرفیت ع.ر. مطالبه خسارت تأخیر تأدیه سه فقره چک به شماره‌های ... مورخ ۱۳۷4/12/12 و ... مورخ ۱۳۷4/10/20 و ... مورخ ۱۳۷4/9/25 جمعاً به مبلغ سی میلیون ریال موضوع دادنامه شماره 999 مورخ ۱۳۹0/10/12 صادره از حوزه 2307 مجتمع شماره 24 شورای حل اختلاف تهران، نظر به اینکه مستفاد از ماده 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه فرع بر مطالبه و دین می‌باشد و با التفات باینکه حسب پاسخ استعلامات معموله از اجرای احکام شورای حل اختلاف مربوطه، خواهان دادخواست مطالبه وجه چک را در تاریخ ۱۳۹0/3/16 (بیش از شانزده سال پس از انقضای تاریخ سررسید چک‌ها) تقدیم و محکومٌ‌به نیز در تاریخ ۱۳۹2/10/8 بطور کامل استیفا گردیده‌ است، لذا دادگاه دعوی خواهان را در فاصله زمانی میان تقدیم دادخواست به شورا و استیفای محکومٌ‌به، وارد تشخیص و نظر به اینکه خوانده دلیل و مدرکی که مثبت بی‌حقی خواهان در طرح دعوی باشد، به دادگاه ارائه ننموده و در پرونده نیز موجود نمی‌باشد؛ لذا ضمن پذیرش دعوی و مستنداً به مواد 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و مستفاد از ماده 318 قانون تجارت، حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه چک‌های مرقوم (بر مبنای سی میلیون ریال) از تاریخ ۱۳۹0/3/18 لغایت ۱۳۹2/10/8 بابت اصل خواسته و مبلغ 1/000/000 ریال بابت هزینه دادرسی در حق خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. قاضی مأمور در شعبه117دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمودی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای الف.ر. به طرفیت آقای ع.ر. از دادنامه شماره93000961 مورخ 1393/9/29 صادره از شعبه 117 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت تجدیدنظرخوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه چک‌های استنادی تجدیدنظرخواه (بر مبنای سی میلیون ریال) از تاریخ ۱۳۹0/3/18 لغایت ۱۳۹2/10/8 به عنوان اصل خواسته و مبلغ 1000/000 ریال بابت هزینه دادرسی صادر گردیده و خواهان نخستین به رأی صادره از حیث عدم محاسبه خسارات تأخیر تأدیه از تاریخ سررسید چک‌ها معترض و تقاضای رسیدگی نموده‌ است. دادگاه با عنایت به محتویات پرونده و مستندات ابرازی و مجموع رسیدگی‌های به‌ عمل آمده، تجدیدنظرخواهی را وارد نمی‌داند. زیرا که به موجب شرایط مقرر در ماده 522 قانون آیین دادرسی در امور مدنی مطالبه دین از ناحیه دائن یکی از شروط جهت محاسبه خسارات تأخیر تأدیه می‌ باشد که در مانحن‌فیه دلیلی که مؤید مطالبه وجوه چک‌ها از ناحیه تجدیدنظرخواه باشد ارائه نشده، بنابراین به دلیل عدم تحقق موارد معنونه در ماده مرقوم، ادعای تجدیدنظرخواه را غیرموجه تشخیص و با استناد به ماده 358 از قانون سابق‌الذکر ضمن رد اعتراض، دادنامه معترضٌ‌عنه را عیناً تأیید و اعلام می‌نماید. این رأی قطعی است. مستشاران شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران حسینی - صادقی