دعوای خلع ید نسبت به ملک با عرصه موقوفه

خلاصهٔ رأی

در دعوای خلع ید نسبت به اعیان ملک، موقوفه بودن عرصه، از جهت طرف دعوا قرار ندادن اداره اوقاف، خللی به دادخواست وارد نمی سازد.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی رأی دادگاه در این پرونده خواهانها 1- ن.الف. 2- ی. 3- الف. همگی ف.پ. فرزند ع.الف. با وکالت اشتراکی انفرادی آقایان 1- ن.ب. فرزند م. و 2- ع.الف. فرزند ع. دادخواستی را به طرفیت ب. ف.پ. فرزند ع.الف. با وکالت ع.ج. به خواسته 1- صدور حکم به خلع ید خوانده از پلاک ثبتی ... مقوم به 51،000،000 ریال و 2- کلیه خسارات دادرسی تقدیم دادگاه نموده است و برای اثبات مدعای خود کپی مصدق سند مالکیت، فتوکپی مصدق دادنامه شماره 1138 و 1139 مورخ 28/8/86 شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی کهریزک و دادنامه شماره 1663 مورخ 1/12/86 دادگاه محترم تجدید نظر استان تهران را ضمیمه دادخواست نموده اند وکیل خواهانها ضمن حضور در جلسه دادرسی در مهلت قانونی به افزایش خواسته خود به قلع و قمع مستحدثات خوانده اقدام نموده است و متعاقب آن پس از پایان جلسه دادرسی به شرح لایحه تقدیمی دادخواست خود نسبت به بخش افزایش یافته (قلع و قمع) را مسترد نموده است. وکیل خوانده نیز ضمن حضور در جلسه دادرسی و با تقدیم لایحه ای ایرادات شکلی و ماهیتی را به عنوان دفاع ارائه نموده است که اجمالاً عبارت است از اینکه اولاً پلاک ثبتی مورد ادعای خواهانها موقوفه است و دعوا می بایست به طرفیت اداره اوقاف نیز طرح می گردید ثانیاً خواهانها قبلاً دعوی را در شورای حلّ اختلاف مطرح نموده اند و تحت کلاسه 85/3/36 مورد رسیدگی قرار گرفته است و لذا ایراد امر قضاوت شده را بر دعوای خواهانها وارد نموده اند ثالثاً مدعی شده است که خوانده، ملک متنازع فیه را از آقای ح.ف. خریداری نموده است و حتی آنرا بازسازی نموده و اعیانی آن را اضافه نموده است .دادگاه با توجه به اینکه حسب کپی مصدق سند مالکیت و جوابیه استعلام ثبتی ششدانگ اعیانی یک باب خانه و مغازه متصل بهم به مساحت 91/142 متر مربع بشماره 2011 فرعی از 170 اصلی واقع در بخش 12 ثبتی کهریزک به نسبت 5/3 دانگ در مالکیت خواهان ردیف 1 و یک و یک چهارم دانگ در مالکیت خواهان ردیف دوم و یک و یک چهارم دانگ در مالکیت خواهان ردیف سوم قرار دارد و برابر نظریه کارشناس رسمی منتخب دادگاه منطبق با مورد ادعای خواهانها می باشد و به میزان 50/58 متر مربع از اعیانی موصوف تحت تصرف خوانده پرونده می باشد و نظریه کارشناس مزبور با لحاظ گزارش تکمیلی بعدی کارشناس با اوضاع و احوال محقق قضیه منطبق است و از طرقی دیگر دادگاه دفاعیات وکیل خوانده را به لحاظ اینکه اولاً خواسته خواهانها خلع ید از اعیانی تحت مالکیت آنها است و نه عرصه که تحت مالکیت موقوفه است و لذا لزومی در طرح دعوی به طرفیت اداره اوقاف وجود ندارد ثانیاً در این دعوا ایراد امر مختومه به لحاظ طرح دعوی قبلی از جهات متعدد وارد نبوده و ثالثاً وکیل خوانده دلیلی بر مالکیت خوانده بر اعیانی موصوف و یا اذن و اجازه در تصرف ارائه ننموده و صرف ادعای خرید ملک بدون ارائه دلیل از آقای ح.ف. که نسبت شخص اخیر نیز با اصحاب دعوی مشخص نیست نمی تواند مانع از اعمال حق مالکین رسمی گردد لذا دعوی خواهانها را وارد تشخیص داده و مستنداً به مواد 308 و 311 قانون مدنی و رأی وحدت رویه 672 مورخ 1/10/1383 هیأت عمومی دیوان عالی کشور حکم به خلع ید خوانده از میزان 50/58 متر مربع از ملک تحت مالکیت خواهانهابه پلاک ثبتی... به آدرس ... صادر و اعلام می نماید و در خصوص قسمت افزایش یافته خواسته (قلع و قمع مستحدثات) توجهاً به استرداد دعوی از سوی وکیل خواهانها مستنداً به بند ب ماده 107 قرار ردّ دعوی صادر و اعلام می گردد و در خصوص مطالبه خسارات دادرسی مستنداً به مواد 515 و 519 و 520 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 252،000 ریال به عنوان هزینه دادرسی و مبلغ 5،000،000 ریال به عنوان حق الزحمه کارشناس و حق الوکاله وکیل برابر تعرفه رسمی در حق خواهانها به نحو تساوی صادر و اعلام می گردد . رأی صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه تجدید نظر استان تهران است . دادرس شعبه 3دادگاه عمومی حقوقی کهریزک - حسینی وردنجانی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدید نظر خواهی آقای ب. ف.پ.الف. باوکالت آقای ع.ج. بطرفیت آقایان ن.، ی. و الف. همگی ف. باوکالت آقای ن.ب. نسبت به دادنامه شماره 91-8/2/93 شعبه سوم دادگاه عمومی بخش کهریزک دایر بر محکومیت به خلع ید از 50/58 مترمربع اعیانی تحت پلاک... و پرداخت خسارات دادرسی وارد نیست. با عنایت به اینکه دادگاه تنها در حدود مالکیت تجدید نظرخواندگان که محدود به اعیان ملک بوده حکم صادر نموده است موقوفه بودن عرصه خللی به آن وارد نمی سازد و موضوع دعوی خلع ید مورد حکم از ناحیه قاضی شورای حل ختلاف پلاک 109/170 است که با ملک موضوع این دعوی منطبق نمی باشد بنابراین در این مرحله از دادرسی دلیلی برای اثبات مجاز بودن ید تجدیدنظرخواه بر اعیانی تحت مالکیت تجدید نظرخواندگان و منافع عرصه تحت اجاره آنان ارائه نشده است دادگاه به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی تجدید نظر خواهی را رد و دادنامه مذکور را نسبت به تجدید نظرخواه تأیید می نماید. این رای قطعی است . رئیس شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران _ مستشار دادگاه دوبحری _ قیصری