درخواست طلاق به دلیل عقیم بودن زوج

خلاصهٔ رأی

در صورتی که طبق نظریه پزشکی، قدرت باروری زوج کمتر از حد طبیعی بوده و عملاً نیز زوجین با گذشت بیش از پنج سال، صاحب فرزند نشده باشند؛ درخواست طلاق توسط زوجه به دلیل مذکور قابل پذیرش است.

متن کامل

رأی خلاصه جریان پرونده خانم م. ا. (چ.) دادخواستی بطرفیت آقای ک. ف. بخواسته گواهی عدم امکان سازش بواسطه عسر و حرج زوجه تقدیم شعبه 280 دادگاه خانواده تهران نموده و دادگاه در دادنامه شماره 0004012- 1392/11/16 با عنایت به عدم ارائه دلیل خاصی که مثبت ادعای وی باشد . (و اینکه طبق مقررات الطلاق بید من اخذ بالساق ) و بدون رضایت زوج نمیشود اقدام به طلاق نمود حکم به بطلان دعوای خواهان صادر نموده و رأی صادره مورد اعتراض خانم م. ا. واقع و پرونده در شعبه چهلم تجدیدنظر استان تهران مطرح و دادگاه در دادنامه شماره 000796 – 1393/5/18 با عنایت به اظهارات پزشکی قانونی در (ص 77) که عنوان نموده هر چند زوج باروری درصد طبیعی ندارد اما با روشهای کمکی باروری امکان باروری طبیعی ممکن است لهذا عسر و حرج زوجه و انطباق مورد با ماده 1119 و 1130 قانون مدنی محرز نیست و تجدیدنظرخواهی وارد نمی باشد و رأی بدوی را تأیید نموده و هر چند خواهان امر دیگری ابراز ننموده مع ذلک مورد منطبق بر بند ده از شروط ضمن عقد نکاح است و رأی صادره مورد اعتراض زوج واقع و درخواست فرجامخواهی نموده و پرونده به این شعبه از دیوانعالی کشور ارسال شده است . هیئت شعبه در تاریخ فوق الذکر تشکیل پس از قرائت گزارش آقای فاضل مشاوره نموده چنین رأی میدهند : رأی شعبه دیوان عالی کشور با توجه به اینکه زوجه در دادخواست تقدیمی با استناد به عقیم بودن زوج و فرزندار نشدن با گذشت بیش از پنج سال از ازدواج و تحقق بند ده شروط عقدنامه ( طلاق وکالتی ) درخواست طلاق نموده است ولی دادگاه بدوی بدون توجه به درخواست مزبور با استدلال به عدم تحقق عسر و حرج خواسته وی را مردود دانسته و دادگاه تجدیدنظر علیرغم انجام کارشناسی و اذعان پزشک مبنی بر اینکه قدرت باروری زوج کمتر از حد طبیعی است و عملاً زوجین صاحب فرزند نیز نشدند رأی بدوی را تأیید نموده است . لذا دادنامه فرجامخواسته شماره 00796 – 1393/5/18 صادره از شعبه چهلم دادگاه تجدیدنظر استان تهران مخدوش تشخیص و مستنداً به بند ج ماده 401 قانون آئین دادرسی مدنی نقض رسیدگی مجدد به شعبه همعرض ارجاع می گردد. رئیس و مستشار شعبه 27 دیوان عالی کشور مرتضی فاضل - عزیزالله رزاقی