حکم برائت نسبت به متهم مجهول الهویه

خلاصهٔ رأی

صدور حکم برائت نسبت به متهمی که هویت وی از نظر دادگاه محرز نمی باشد، فاقد وجاهت قانونی است.

متن کامل

رأی خلاصه جریان پرونده به حکایت پرونده پیوست آقای م. ر. مجهول المکان به اتهام مشارکت در ساخت دو کیلو وچهارصد و سی و هشت گرم شیشه و نگهداری 21 گرم تریاک و 66 گرم سوخته تریاک و یک عدد وافور و 7 کیلو و یکصد و پنجاه گرم افدرین 7 لیتر اسید هیدروکلراید، 600 گرم فسفر قرمز تحت تعقیب قرار گرفته است. پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست پرونده به دادگاه ارسال می‌شود. شعبه اول دادگاه انقلاب به موجب دادنامه صادره و با استدلال مبنی بر اینکه هویت مذکور دارای صدها تشابه اسمی است و دلایل کافی هم بر اینکه چنین فردی در صحنه جرم حضور داشته باشد در پرونده وجود ندارد، لذا به لحاظ فقد ادله کافی رأی بر برائت صادر کرده است. با اعتراض دادستان مجری حکم پرونده به دادگاه تجدیدنظر استان فرستاده شده و شعبه 11 دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی به موجب دادنامه صادره با توجه به تاریخ ثبت پرونده رسیدگی به موضوع را در صلاحیت خود ندانسته و قرار عدم صلاحیت به دیوان عالی کشور صادر کرده و پرونده به دیوانعالی کشور و سپس به این شعبه ارجاع شده است.هیأت شعبه در تاریخ بالاتشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای هادی احتشامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای محمدرضا سعیدنیا دادیار محترم دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر اینکه به نظر ایراد دادستان محترم نسبت به رأی صادره وارد به نظر می‌رسد در خصوص دادنامه شماره 1131-93 مورخ ۱۳۹۳/12/17 شعبه اول دادگاه انقلاب ساوه مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اعتراض و فرجام‌خواهی دادستان محترم عمومی و انقلاب زرندیه از بابت صدور برائت آقای م. ر. نسبت به دادنامه شماره 1131 – 93- ۱۳۹۳/12/17 صادره از شعبه اول دادگاه انقلاب ساوه، نظر به محتویات پرونده اولاً- صدور حکم برائت نسبت به متهمی که هویت وی از نظر دادگاه محرز نمی باشد، هیچ وجاهت قانونی ندارد. ثانیاً- با توجه به اینکه مجازات قانونی اتهام مطرح در پرونده اعدام می باشد، دادگاه در اجرای تبصره یک ماده 186 قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب ملزم به تعیین وکیل تسخیری برای متهم بوده است ثالثاً- بموجب ماده180 قانون مذکور از طریق آگهی می بایستی وقت رسیدگی را اعلام می نمود. صرفنظر از موارد مذکور اگر دادگاه قائل به این بود که هویت متهم مشخص نمی باشد می بایستی به لحاظ نقص در تحقیق پرونده را به دادسرا اعاده می کرد. نتیجتاً با پذیرش فرجام‌خواهی دادستان و مستند به بند 4 از شق ب ماده 469 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲/12/4 دادنامه فرجام‌خواسته نقض و پروند جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض با رعایت تبصره 3 ماده 296 همین قانون ارجاع می گردد. شعبه 45 دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون هادی احتشامی - محمد افرا