حل اختلاف در صلاحیت دادگاه عمومی و اداره تأمین اجتماعی

خلاصهٔ رأی

در رسیدگی به دعاوی مربوط به پرداخت حق بیمه، نسبت به صلاحیت کمیته های رسیدگی مستقر در اداره تأمین اجتماعی حل اختلاف می گردد.

متن کامل

رأی خلاصه جریان پرونده آقای الف.ش. دادخواستی به طرفیت موسسه مسافربری الف. با مدیریت آقای ح.ک. و سازمان تأمین اجتماعی شهرستان ارومیه به خواسته صدور حکم به الزام خوانده ردیف اول به پرداخت حق بیمه سال های 1369 و 1370 و الزام خوانده ردیف دوم به قبول آن و درج در سوابق، به محاکم عمومی آن شهرستان تقدیم نموده است. پرونده به شعبه 5 دادگاه عمومی آن شهرستان ارجاع شده است. خواهان در توضیح مورد خواسته اظهارداشته: در سال های مذکور به عنوان راننده پایه یک در آن موسسه رانندگی می کرده و حق بیمه خود را بصورت دستی به کارفرما یعنی خوانده ردیف اول پرداخت کرده و ایشان مکلف بوده آن را به سازمان تأمین اجتماعی بپردازد، ولی در این مورد اقدام نکرده است. خوانده ردیف اول در جلسه دادگاه حاضر بوده و در لایحه خود اظهارداشته: اینجانب یکی از سهام داران جزء موسسه بوده ام و نقشی در امور مربوطه نداشته و وجهی بابت حق بیمه به اینجانب پرداخت نشده است و نه مدیر و نه کارفرما و نه مسئول امورمالی موسسه بوده ام. متعاقباً دادگاه به شرح دادنامه شماره 500397 مورخ 14/5/93 و با استناد رأی وحدت رویه شماره 720 - 3/3/90 هیأت عمومی دیوان عالی کشور و مواد 30 ،36 ،39 و 40 قانون تأمین اجتماعی موضوع را در صلاحیت کمیته های اختصاصی رسیدگی به ادعای سوابق مستقر در سازمان تأمین اجتماعی صادر و با صدور قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت مرجع مذکور پرونده را جهت تعیین مرجع صالح به دیوان عالی کشور ارسال نموده است. با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه، هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای موحدی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای لشکری دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر( اتخاذ تصمیم شایسته قانونی مورد تقاضا می باشد.) در خصوص دادنامه شماره 500397 مشاوره نموده، چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور به تکلیف مقرر در رأی وحدت رویه شماره 720 مورخ 3/3/90 هیأت عمومی دیوان عالی کشور و تعیین صلاحیت واحد تأمین اجتماعی مربوطه در شهرستان ارومیه، ادامه رسیدگی به آن مرجع محول می گردد. اعضای معاون شعبه 40 دیوان عالی کشور موحدی - بارانی