جرح شهود به دلیل رابطه خویشاوندی

خلاصهٔ رأی

نسبت فامیلی از موارد جرح شهود نیست.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام متهمین 1- خ. الف. متولد 1358 با وکالت س. ث. 2- الف. ی. متولد 1368 ردیف اول دایر بر ایراد ضرب‌ و جرح عمدی با سلاح سرد قمه و ردیف دوم دایر بر ایراد ضرب‌ و جرح عمدی با آچار چرخ نسبت به شاکی خصوصی س.ع. ن. و همچنین ردیف اول و دوم دایر بر شرکت در ایراد صدمه بدنی ناشی از تسبیب در عارضه روحی و روانی شاکی موصوف و پ.س. ن. موضوع اتهام مندرج در متن کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان پاکدشت دادگاه باتوجه به محتویات و مندرجات پرونده و شکایت شاکی خصوصی موصوف اصالتاً از طرف خود و به ولایت قهری از فرزندش خانم پ.س. ن. با وکالت وکیل رسمی دادگستری ش. و. و گزارش مراجع انتظامی و تحقیقات معموله و اظهارات مطلعین و مؤدای گواهی گواهان به شرح صفحات 107 و 11 و 112 و 113 و 114 و 244 و 245 و 246 و 247 و 292 و 293 و 294 و 295 و 296 و 312 و 313 و 314 و 315 و 316 و 347 و 348 و 349 پرونده با مواجهه حضوری با متهمین مؤید ارتکاب رفتار مجرمانه توسط متهم ردیف اول با سلاح سرد قمه و ردیف دوم با آچار چرخ نسبت به شاکی ع. ن. و همچنین اضطراب و استرس شدید به نامبرده و دختر وی پ.س. ن. مستوجب عارضه روحی و روانی و عدول از استماع شهادت احدی از شهود شکات به نام خانم ط.الف. علی‌رغم تشریح جزئیات ارتکاب عمل مجرمانه متهمین در تاریخ و زمان وقوع جرم مندرج در صفحه 247 و 316 پرونده و نظریه پزشکی قانونی مندرج در صفحات 8 و 12 و 144 و 150 و 154 و 167 و 168 و 169 و 174 و 175 و 178 و 179 و 180 و 181 و 185 و 187 و 200 و 201 پرونده که ضایعه بند اول گواهی پزشکی به شماره 3/م/1/181 مورخ 1389/5/1 را در اثر اصابت جسم تیز برنده و سایر صدمات را ناشی از اصابت جسم سخت تشخیص و تعیین نموده است و احراز رابطه علیت و سببیت بین فعل متهمین با وقوع ارتکاب رفتار مجرمانه منجر به مصدومیت و عارضه روحی و روانی شکات و صورت‌جلسه تحقیقات غیر محسوس مأمورین انتظامی مورخ 1392/9/27 به شرح صفحات 262 و 263 پرونده مبنی بر عدم‌ تأیید وضعیت اخلاقی و رفتاری متهمین در محل اقامت و سکونت و اقرار صریح و محمول بر صحت متهم ردیف اول نسبت به اتهام انتسابی در مرحله دادسرا و در مرحله دادرسی در محضر دادگاه مبنی بر ایراد ضرب‌ و جرح عمدی شاکی ع. ن. با آچار چرخ منعکس در صفحات 38 و 194 و 229 و 230 و 248 و 277 و 319 و 343 پرونده و اقرار تلویحی متهم ردیف دوم مبنی بر حضور در صحنه جرم و قصد میانجیگری مضبوط در صفحات 106 و 11 و 191 و 231 و 232 پرونده و انکار بلاوجه مشارالیه نسبت به اتهام انتسابی و دفاعیات غیرموجه متهمین و وکیل مدافع متهم ردیف اول مبنی بر عدم ارتکاب عمل مجرمانه توسط موکل و معرفی شهود معارض و فرقه ... بودن شکات و علاوه بر پرداخت دیه به مجازات تعزیری مقرر در کتاب پنجم تعزیرات نیز محکوم می‌شوند و قطع‌ نظر از رابطه خویشاوندی شهود معارض ه.ک. و م. ر.ک. با متهم ردیف اول به لحاظ کلی‌گویی و عدم تشریح جزئیات دقیق رفتار مجرمانه متهمین در تاریخ و زمان وقوع جرم بدون اتکاء به دلایل و شواهد متقن و محکمه‌پسند مؤثر در مقام نیست و سایر قراین و امارات و اوضاع‌ و احوال موجود و منعکس در پرونده بزهکاری متهمین ازنظر دادگاه محرز و مسلم است علی‌هذا دادگاه با توجه به مراتب معنونه و انطباق عمل مرتکبین مستند تبصره ماده 614 و 294 و 367 و 495 و تبصره 2 ناظر بر بند الف ماده 302 و بند سوم ماده 480 و 42 و بند دال ماده 484 قانون مجازات اسلامی و تبصره ذیل ماده 310 قانون اخیرالذکر مصوب 1392/2/11 متهم ردیف اول را از حیث جنبه عمومی جرم به تحمل هشت ماه حبس تعزیری با احتساب کسر ایام بازداشت قبلی و از حیث جنبه خصوصی و حق‌الناس مباشرت در پرداخت دیه 1-بابت زخم در حد متلاحمه پس سر به سه درصد دیه کامل انسان 2-بابت ارش تورم نسوج نرم سمت راست سر به یک درصد دیه کامل انسان در حق ع. ن. و همچنین متهم ردیف دوم را صرفاً از حیث جنبه خصوصی و حق‌الناس مباشرتاً به پرداخت دیه 1-بابت قرمزی نواری شکل بازوی راست سه ربع دینار 2-بابت قرمزی کتف چپ به سه ربع دینار 3-بابت ارش تشدید درد و علایم کمری در زمینه فتق دیسک بین مهره‌ای در ام آر آی مورخ 1389/1/23(مهره L5 SL) به دو درصد دیه کامل انسان در حق ع. ن. و همچنین هر یک از متهمین ردیف اول و دوم را مشترکاً و متساویاً به پرداخت دیه بابت اختلال افسردگی و اضطرابی به لحاظ عوارض روانی به دنبال حادثه به سه درصد دیه کامل انسان در حق ع. ن. و بابت ارش اضطراب و استرس شدید به لحاظ عارضه روحی و روانی به ده درصد دیه کامل انسان در حق پ.س. ن. ظرف مدت یکسال از تاریخ وقوع جرم مورخ 1389/1/2 در حق شکات خصوصی موصوف صادر و محکوم می‌نماید. رأی صادره حضوری محسوب نسبت به اتهام ایراد ضرب‌ و جرح عمدی نسبت به متهم ردیف دوم مستند مفهوم مخالف بند دال ماده 232 از قانون آیین دادرسی کیفری به لحاظ کمتر از خمس دیه کامل قطعی و نسبت به سایر طرفین پرونده ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 101 دادگاه عمومی و جزایی شهرستان پاکدشت - ترابی گلسفید رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای خ. ب. الف. با وکالت آقای س. ث.م. نسبت به دادنامه 539 مورخ 1393/6/29 صادر شده از شعبه 101 دادگاه عمومی جزایی پاکدشت که به‌ موجب آن تجدیدنظر خواه به اتهام ایراد ضرب‌ و جرح عمدی با سلاح سرد ((قمه)) علاوه بر پرداخت دیه به شرح دادنامه از حیث جنبه عمومی جرم به تحمل هشت ماه حبس تعزیری با احتساب و کسر ایام بازداشت قبلی محکوم شده است، با عنایت به اینکه عمده اعتراض وکیل تجدیدنظر خواه عدم توجه اتهام به موکل وی و جرح شهود شاکی به لحاظ نسبت خویشاوندی است. چون نسبت فامیلی از موارد جرح شهود نمی‌باشد و مضافاً اینکه اکثر شهود با مشخصات پوشش ((شلوار کردی مشکی)) و چاقو ((دسته قرمز)) صفحه 296 تجدیدنظر خواه را شناسایی کرده‌اند و با قاطعیت ایراد جرح توسط تجدیدنظر خواه نسبت به شاکی را تأیید کرده‌اند فلذا چون اعتراض مؤثر و موجه از ناحیه تجدیدنظر خواه و وکیل وی مطرح نشده که موجبات نقض دادنامه را ایجاب نماید و دادنامه نیز از حیث رعایت مقررات قانونی بدون ایراد و اشکال اساسی اصدار یافته است، ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظر خواه مستنداً به بند الف ماده 257 قانون آئین دادرسی کیفری دادنامه معترض‌عنه را عیناً تأیید و استوار می‌نماید. رأی صادره قطعی است. شعبه 14 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار نعمت اله نیک نژاد - اسماعیل تیموری