تناسب مجازات در تعیین مجازات تکمیلی

خلاصهٔ رأی

مجازات تکمیلی ممکن است از مجازات اصلی جرم شدیدتر باشد

متن کامل

رأی خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره 0014ـ90 مورخ 12/3/90 و 0013ـ91 مورخ 15/5/91 صادره از شعبه کیفری استان م مستقر در بابل، آقایان ع.ص. و م.م. از اتهام آدم ربایی و زنای به عنف، تبرئه گردیده اند و به اتهام ارتکاب فعل حرام دون زنا و ایجاد رابطه نامشروع، هرکدام به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری محکومیت یافته اند. خانم م.ر. نیز به 74 ضربه شلاق تعزیری محکوم شده است. به علاوه آقای ص.، به 5 سال اقامت اجباری در شهرستان ج و آقای ش. به 3 سال اقامت اجباری در شهرستان میانه محکوم گردیده اند. شعبه 11 دیوان عالی کشور، رأی صادره را ابرام نموده است و متعاقباً محکومیت متقاضی به حبس تبدیل شده است. وکیل متقاضی طی لایحه ای که به دیوان عالی کشور فرستاده، اعاده دادرسی را درخواست و در قسمتی از لایحه اش آورده است: 1ـ «طبق ماده 20 قانون مجازات اسلامی، محرومیت از بعضی یا هر حقوق اجتماعی و اقامت اجباری در نقطه معین یا ممنوعیت در محل معین، باید متناسب با جرم و خصوصیات مجرم در مدت معین باشد.»; درخصوص مجازات تتمیمی تعیین شده به اقامت اجباری پنج ساله آقای ع.ص. که در حال حاضر تبدیل به حبس گردیده، با توجه به وضعیت خاص وی، از جمله بیماری حاد و سن کم و عدم سابقه کیفری به خاطر جرم موضوع ماده 637 قانون مجازات اسلامی، دور از عدالت است. 2ـ مدت محرومیت از حقوق اجتماعی یا اقامت اجباری در محل معین، در هر حال نمی تواند بیشتر از مدّت مجازات اصلی باشد. اینکه در ماده 19 قانون یاد شده، به دادگاه اختیار اعمال تتمیم حکم داده شده، اختیاری است که اجرای آن مستلزم استدلال دادگاه در مبانی استدلالی و جهات موجه حکم است ..»; متن کامل لایحه متقاضی هنگام شور قرائت خواهد شد. با وصول تقاضا و ثبت آن پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای حکیمی نژاد عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حبیبی دادیار دیوان عالی کشور؛ اجمالاً مبنی بر رد درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره 0014 ـ 12/3/90 تجدیدنظرخواسته؛ مشاوره نموده؛ چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی آقای ع.ص. با وکالت آقای س.م.، نسبت به دادنامه شماره 0014 ـ 12/3/90 صادره از دادگاه کیفری استان م مستقر در بابل، با هیچ یک از شقوق مادّه 272 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1378 منطبق نمی باشد. فلذا رأی به رد درخواست اعاده دادرسی مشارالیه صادر و اعلام می گردد. رئیس شعبه 11 دیوان عالی کشور ـ عضو معاون صاحب الزمانی ـ حکیمی نژاد