تقدم و تأخّر تکالیف انفاق زوج و تمکین زوجه

خلاصهٔ رأی

انفاق، فرع بر تمکین زوجه است و تا قبل از تمکین زوجه، زوج تکلیفی به انفاق ندارد.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست (ه. م.) به طرفیت (م. ن.) با وکالت (ع. س.) به خواسته الزام به تمکین، دادگاه با عنایت به اینکه خواهان منزل مناسب جهت سکونت مشترک زوجین تهیه نکرده و تمکین منوط است به تهیه مقدمات آن از جمله مسکن، لذا دادگاه دعوی را ثابت ندانسته و مستنداً به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم بر بطلان دعوی صادر و اعلام می‌دارد. حکم صادره ظرف 20روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدید نظر استان تهران است. دادرس شعبه 272 دادگاه خانواده تهران رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای (ه. م.) زوج با وکالت خانم (ز.) به طرفیت خانم (م.ن.) (زوجه) نسبت به دادنامه شماره 105-30/1/91 شعبه 272 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن دعوی زوج به خواسته الزام زوجه به تمکین محکوم به بطلان اعلام شده است وارد و موجه بوده و رأی دادگاه مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده صادر نشده است؛ زیرا وجود علقه زوجیت دائم و برقراری حقوق متقابل اقتضاء میکندکه زوجه در تمکین شوهرش باشد و از طرفی بر خلاف استدلال دادگاه بدوی، وجوب نفقه زوجه از جمله، تهیه مسکن متناسب با شئون زوجه از سوی زوج، فرع بر تمکین زوجه است، ولی تمکین فرع بر انفاق نیست و اثر حکم تمکین نیز نسبت به آتیه و بعد از اجرا است و دلیل بر نشوز زوجه در گذشته نمی‌باشد و تکلیف زوج به تهیه مسکن و اثاث‌البیت برای زوجه زمانی است که زوجه حاضر به تمکین باشد، قبل از آن تکلیفی ندارد و زوج آمادگی خود را برای تهیه مسکن و اثاث‌البیت، هم زمان با تمکین زوجه اعلام کرده است، لذا با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض می شود و با استناد به مواد 1102تا 1108و 1114 قانون مدنی، حکم به الزام زوجه به بازگشت به زندگی مشترک و تمکین از زوج صادر می‌گردد. النهایه، اجرای حکم منوط به فراهم شدن زمینه تمکین از قبیل مسکن متناسب و اثاث‌البیت متعارف از سوی زوج می‌گردد که لازم است هم‌زمان با اجرای حکم تمکین از سوی وی آماده شده باشد. این رأی قطعی است . رئیس شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشاردادگاه بیگدلی - آل حبیب