تعیین عنوان پرداخت از بابت مهریه

خلاصهٔ رأی

این که اگر کسی دیون متعدد داشته باشد تعیین دین تأدیه شده با خود مدیون است، در پرداخت مهریه جاری و ساری نبوده؛ بنابراین پرداخت به عنوان مهریه باید توسط زوج اثبات گردد.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست تقدیمی خانم ط. ذ. به طرفیت آقای الف. ص. به خواسته رسیدگی و صدور حکم به محکومیت خوانده به پرداخت تعداد 14 عدد سکه تمام بهار آزادی و خسارات دادرسی با این توضیح که خواهان مدعی شده است که خوانده با توجه به سند ازدواج، مهریه وی را نپرداخته و با توجه به اینکه از زمان وقوع عقد نکاح استحقاق دریافت مهریه را داشته، درخواست به شرح صدرالبیان را مطرح نموده‌اند. خوانده در مقام دفاع اظهار داشته که مهریه همسرش را حدود پنج سال قبل به صورت کامل با پرداخت دوازده میلیون تومان پرداخت و دینی به مشارالیها ندارند. خواهان در جلسه دادرسی مورخه بیست و سوم آذرماه سال نود و سه اظهار داشته‌اند که شاغل نیستند و پول بابت پس‌انداز بوده است و از مبلغ دوازده میلیون تومان، دو میلیون تومان را به پدرش پرداخت و پنج میلیون تومان را نیز صرف جهیزیه دخترش که از همسر سابقش می‌شود نموده و مابقی را در زندگی خرج نموده است که خوانده اظهار داشته که وجه مزبور به‌ عنوان مهریه به همسرش پرداخت نموده است و ایشان هیچ‌گونه مخارجی را برای منزل ننموده‌اند. دادگاه با التفات به مؤدای اظهارات متداعیین، پاسخ استعلام از بانک ثامن‌الائمه، اظهارات خواهان که قدر متیقن مبلغ دو میلیون تومان را به پدرش و پنج میلیون تومان را صرف جهیزیه دختر از همسر سابقش نموده است و اینکه دلیلی بر اینکه مخارجی یا وسایلی جهت منزل مشترک از پول پرداخت شده همسرش نموده باشد ابراز ننموده‌اند و نظر به اینکه خواهان و خوانده هیچ‌گونه رابطه معاملی و تجاری با یکدیگر نداشته و خواهان شاغل نبوده‌اند که بتوانند پس‌اندازی نمایند و به جز مهریه دینی بر ذمه زوج نبوده و با پرداخت دین ذمه زوج بری گردیده است با احراز عدم اشتغال ذمه خوانده دعوی خواهان را غیرثابت تشخیص و مستنداً به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بی‌حقی خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. دادرس شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی دماوند - سید ابوالفضل سیادتی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ط. ذ. از دادنامه شماره 9309972310101093 مورخ 1393/9/26 شعبه محترم اول دادگاه عمومی حقوقی دماوند که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه تجدیدنظرخواه به طرفیت تجدیدنظر خوانده آقای الف. ص. به خواسته مطالبه 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی از بابت مهریه مندرج در سند نکاحیه تنظیمی در دفتر اسناد رسمی شماره 19 در پرونده کلاسه 9309982210100669 حکم به بی‌حقی تصدیر گردیده است وارد است چرا که دین تجدیدنظر خوانده حسب مفاد سند نکاحیه از بابت 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی محرز بوده و اشتغال ذمه مشارالیه نسبت به بدهی از بابت مهریه مشغول بوده و حسب قاعده البینه علی المدعی و الیمین علی من انکر بار اثبات برائت ذمه به عهده تجدیدنظر خوانده بوده که صرفاً در خصوص پرداخت دین به مواردی اشاره نموده که صرف‌نظر از اینکه مورد انکار تجدیدنظرخواه قرار گرفته به جهت اینکه صرف ادعا نمی‌تواند به تنهائی مناط اعتبار قرار گیرد مؤثر در مقام نمی‌باشد و اساساً حسب ماده 282 قانون مدنی، آنجائی که کسی دیون متعدد داشته باشد تشخیص اینکه تأدیه از بابت کدام دین است با مدیون بوده در مانحن فیه جاری و ساری نمی‌باشد. لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه به استناد مواد 502 و 503 و 198 از همان قانون اشتغال ذمه تجدیدنظر خوانده از بابت مهریه به تعداد 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی محرز و مسلم است. لذا دادگاه به استناد مواد مرقوم حکم به محکومیت تجدیدنظر خوانده بپرداخت 14 عدد سکه طلای تمام بهار آزادی از بابت مهریه و اصل خواسته توأم با پرداخت خسارات دادرسی محکوم می‌نماید. رأی صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. رئیس و مستشاران شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران علی سیفی - فردین ارژنگی – سیدناصر موسوی