تأثیر تمکین در تحقق بزه ترک انفاق
خلاصهٔ رأی
در عدم تمکین زوجه به دلیل ترس و عدم امنیت، چنانچه سابقه زندگی طولانی مدت میان طرفین وجود داشته باشد و شدت صدمات وارده به نحوی نباشد که بیم جانی برای زوجه وجود داشته باشد، عدم تمکین زوجه و به تبع آن دعوای ترک انفاق مسموع نیست.
متن کامل
رأی دادگاه بدوی پرونده کلاسه *تصمیم نهایی شماره * شاکی: خانم ر. م. فرزند ا. با وکالت اقای ح. ا. فرزند ق. به نشانی *دفتر وکالت و اقای ح. ا. فرزند ذ. به نشانی *:۷۱۴۵۲۱۵۸۹۸ متهم: اقای خ. ج. فرزند ص. به نشانی * اتهام ها: ۱. ضرب و جرح عمدی ۲. ترک انفاق به نام خدا دادگاه با عنایت به اوراق و محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام و با استعانت از خداوند متعال و تکیه بر شرف و وجدان قضایی به شرح ذیل مبادرت به صدور رای می نماید. رای دادگاه در مورد اتهام خ. ج. فرزند ص. بر ایراد ضرب و جرح عمدی موضوع شکایت ر. م. فرزند ا. ق. با وکالت ح. ا. با عنایت به کیفرخواست صادره از ناحیه دادسرا و دلایل موجود از جمله شکایت شاکی ، گواهی پزشک قانونی ، مفاد شهادت دو نفر شاهد معرفی شده که بلافاصله بعد از وقوع درگیری در منزل شاکی حاضر شده و ایشان را با صدمات وارده مشاهده کرده اند وبا توجه به اینکه متهم دفاع موجهی از خود بعمل نیاورده و دفاعیات وی در رد اتهام به لحاظ تعارض با قراین و امارات موجود قابل پذیرش نمی باشد. ، دادگاه اتهام انتسابی را محرز و مسلم دانسته مستندا به مواد ۷۰۹٫۷۱۰ ، و۷۱۴ ازقانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ متهم را به پرداخت ۱-مجموعا نه دینار بابت شش فقره کبودی سمت چپ چانه ، قدام شانه چپ ، بازوی چپ ، قدام شکم ، پهلوی راست و پهلوی چپ ۲-دو درصد دیه کامل انسان بابت پاره ای دامیه سمت چپ چانه۳- نیم درصد دیه کامل انسان بابت ساییدگی حارصه قدام ساعد دست چپ ۴- یک سه هزارم دیه کامل انسان بابت ساییدگی حارصه بند میانی انگشت چهارم دست چپ و ۵- دو سه هزارم دیه کامل انسان بابت پارگی دامیه بند میانی انگشت پنجم دست راست در حق شاکی ظرف مهلت یک سال از تاریخ وقوع بزه ( ۱۴۰۱/۴/۱ ) محکوم می نماید. ، نسبت به اتهام دیگر متهم دایر بر ترک نفقه همسر دائمی موضوع شکایت شاکی مذکور ، نظر به اینکه استحقاق زوجه جهت دریافت نفقه منوط به تمکین وی از زوج می باشد. و در مانحن فیه حسب اظهار شاکی در جلسه مورخ ۱۴۰۱/۱۰/۱۴ در این مرجع ، وی بعد از وقوع درگیری به مدت سه روز در منزل مشترک بوده و علیرغم مراجعه متهم ، از باز نمودن درب منزل خودداری کرده و از سوی دیگر صراحتا اظهار داشته که حاضر به تمکین از وی نمی باشد. و اگر چه عدم تمکین را به لحاظ ترس و عدم امنیت عنوان نموده لکن به لحاظ سابقه زندگی مشترک طولانی طرفین و اینکه نوع و شدت صدمات وارده به نحوی نیست که بیم جانی برای شاکی وجود داشته باشد. این استدلال وی قابل پذیرش نبوده و لذا دادگاه به دلیل عدم تمکین زوجه بزه انتسابی را محرز ندانسته و مستند به ماده ۴ از قانون ایین دادرسی کیفری رای بر برائت متهم صادر و اعلام می دارد. ، رای صادره حضوری و ظرف مدت ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر *می باشد. ک. ه. - رییس ۱۰۲ دادگاه کیفری ۲ شیراز