بردن اموال توسط نگهبان بدون اذن مالک

خلاصهٔ رأی

چنانچه نگهبان بدون اذن مالک و در غیاب او اموال واقع در محل نگهبانی را ببرد، مصداق بزه سرقت می باشد.

متن کامل

رأی خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره 9009972616601186 شعبه 107 دادگاه عمومی جزایی ، الف.ح. 24 ساله کارگر به اتهام سرقت و غ.س. (متقاضی اعاده دادرسی) به اتهام خرید اموال مسروقه، مورد تعقیب قرار گرفته و پس از شکایت آقای ع.ش. و صدور کیفرخواست و استناد به مواد 661 و 662 و 736 قانون مجازات اسلامی، الف.ح. به اتهام سرقت و ضمن رد اموال مسروقه محکوم گردیده و غ.س. به اتهام خرید اموال مسروقه، به تحمل یک سال حبس تعزیری و پنجاه ضربه شلاق محکوم گردیده؛ و غ.س. از رأی محکومیت خود تقاضای تجدیدنظر نموده و شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر اســتان ؛ رأی بـــدوی را به شـــرح دادنامه شمــاره 910997362صلاحیت ذاتی دادگاه ها135 عیناً تأیید نموده اند. آقای غ.س. از این رأی درخواست اعاده دادرسی نموده، به این توضیح که الف.ح. نگهبان بوده که بنا به اظهار شاکی، بدون اجازه او اقدام به فروش اموال امانی وی نموده که با فرض صحت عمل، وی خیانت در امانت بوده و عملش با مواد 673 و 674 قانون مجازات اسلامی، انطباق داشته نه ماده 197 قانون مذکور که در مورد مال به نحوه امانی است. لذا فروش مال امانی جرم نیست، تقاضای اعاده دادرسی نموده است. پرونده پس از وصول به دیوان عالی کشور به این شعبه ارجاع گردیده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور اعتراض متقاضی اعاده دادرسی از رأی محکومیت خود به شماره 910997362صلاحیت ذاتی دادگاه ها135 شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر استان ، وارد نیست. زیرا نگهبان عرفاً کسی است که برای حفاظت بنا و با اموال مالک گمارده می شود تا از دستبرد و یا تضییع آن جلوگیری نماید. اموال واقع در محل کماکان در مالکیت و تصرف مالک آن باقی است و بردن آن بدون اذن مالک و در غیاب او سرقت محسوب است و ایرادی بر رأی دادگاه از لحاظ انطباق مورد با قانون نیست و خارج از موارد ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور [کیفری] بوده است. درخواست رد می شود. رئیس شعبه 19 دیوان عالی کشور ـ مستشار فاتحی ـ کریمی