اعتراض ثالث نسبت به دستور تخلیه اماکن استیجاری

خلاصهٔ رأی

دستور تخلیه اماکن استیجاری موضوع قانون روابط موجر و مستأجر، رأی محسوب نمی شود؛ بنابراین امکان اقامه اعتراض ثالث نسبت به آنها وجود ندارد.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی در خصوص اعتراض خانم م.ت. وکیل دادگستری و وکالت بعدی آقای ع.ک. به وکالت از آقای ر.ش. به عنوان معترض ثالث به طرفیت 1- آقای ن.ع. با وکالت آقای ق.ش. وکیل دادگستری 2- شرکت ج. نسبت به دادنامه شماره 9009972164400943 مورخ 1390/11/17 پرونده شماره بایگانی 900836 که به‌موجب آن مستنداً به قانون موجر و مستأجر مصوب 1376 دستور تخلیه مورد اجاره به شرح قرارداد عادی اجاره شماره 266 مورخ 1390/3/11 ( یک باب سوله واقع در کیلومتر 12 جاده مخصوص کرج به مساحت حدوداً 2200 مترمربع) علیه آقای ن.ع. به نفع شرکت ج.، صادر گردید. دادگاه با اعتقاد به اینکه مقررات فصل دوم (اعتراض شخص ثالث) از قانون آیین دادرسی مدنی شامل دستور تخلیه نیز می‌باشد و با صرف نظر از پاسخ خوانده نظر به اینکه بر فرض تحقق و استمرار رابطه استیجاری بین معترض ثالث و خوانده ردیف دوم مستند به سند عادی اجاره شماره 1306 مورخ 1389/5/10 مقدم بر قرارداد اجاره مورخ 1390/11/90 بین خواندگان می‌باشد. صدور دستور تخلیه (دادنامه مورد اعتراض) به حقوق معترض ثالث خللی وارد نمی‌کند چرا که 1- نتیجه اجرای دستور تخلیه، تخلیه مورد اجاره توسط خوانده ردیف اول است و ادعای معترض ثالث مبنی بر مالکیت وی نسبت به اموال موجود در مورد اجاره ارتباطی با تخلیه عین مستأجره ندارد و این امر ادعای مجزا و مستقلی است. 2- اگر پس از اجرای دستور تخلیه، معترض ثالث مدعی برقراری رابطه استیجاری با خوانده ردیف دوم هستند و خوانده ردیف دوم مانع تصرف معترض ثالث و استفاده وی از مورد اجاره باشد می‌توانسته و می‌توانند الزام موجر بر تحویل مورد اجاره را درخواست نمایند لذا اعتراض ثالث وارد نیست حکم به بطلان آن صادر و اعلام می‌گردد. این رأی ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. رئیس شعبه 219 دادگاه عمومی حقوقی تهران - ابراهیمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ر.ش. با وکالت خانم م.ت. به طرفیت شرکت ج. و ن.ع. نسبت به دادنامه شماره 9309972164400580 مورخه 1393/8/17 صادره از شعبه 219 دادگاه عمومی تهران که به‌موجب آن دعوی اعتراض ثالث تجدیدنظرخواه به طرفیت تجدیدنظرخواندگان نسبت به دستور تخلیه مورخه 1390/11/17 شعبه یادشده را استماع و به شرح دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم به بطلان دعوی صادر نموده است به جهت مغایرت دادنامه تجدیدنظرخواسته با مقررات قانونی وارد تشخیص می‌گردد زیرا برخلاف استنباط دادگاه محترم نخستین دستور تخلیه اماکن استیجاری موضوع قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376/5/26 واجد وصف «رأی» مذکور در ماده 417 نبوده و از شمول مقررات مذکور در فصل دوم باب پنجم قانون آیین دادرسی مدنی در خصوص اعتراض ثالث خارج است چنانچه معترض ثالث در خصوص اموال مستقر در مورد اجاره یا منافع عین مستأجره حقی برای خود قائل است می‌تواند وفق مقررات قانونی طرح دعوی کند بر همین اساس به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی مستنداً به ماده 417 ناظر به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رأی تجدیدنظرخواسته قرار عدم استماع آن را صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه 3 دادگاه تجدیدنظر استان تهران امیری- خشنودی