اثر تراضی در انتخاب اعضا هیئت داوری

خلاصهٔ رأی

درصورت تراضی طرفین در انتخاب اعضاء هیأت سه نفره داوری، ادعای عالم نبودن به وجود رابطه سببی احدی ازاعضاء هیأت داوری مسموع نیست؛ زیرا تراضی، دلیل مشروعیت دخالت داور با قرابت سببی و صدور رای داوری است.

متن کامل

رأی دادگاه بدوی دراین پرونده پ. پ. و س.ع. ط. باوکالت ق.ن. برابر م. خ.پ به خواسته ی ابطال بخشی ازرای داوری 93/4/4 که شرح خواسته آمده ومطالبه ی هزینه دادرسی دادخواهی وبرآیند آن تشکیل پرونده ی 93/835می باشد .ازسوی دیگر م. خ.پ. برابر پ. پ. و س.ع. ط. به خواسته ی ابطال رای داوری پیش گفته به دلیل تکراری بودن دریک موضوع به همراه مطالبه ی هزینه دادرسی دادخواهی که برآیند آن پرونده ی 93834بوده که پس ازصدور قراررسیدگی توامان به داوری 94/1/29 انجامیده .دادهای پرونده گویای این استکه :درماده 12قرارداد مشارکت 1391/6/21 (برگ15تا34)آمده «درصورت بروزهرگونه اختلافی برسرتفسیر یااجرای مفاد وبندهای این قرارداد ،ابتدا موضوع ازطریق مذاکره حل وفصل خواهد بودکه درصورت عدم توافق آقای سید ح.ح.ن نماینده مالک وآقای مهندس م.نماینده سازنده وآژانس مسکن احسان به عنوان سردارو انتخاب ....»;پس ازحدوث اختلاف ومراجعه ی دوسوی قرارداد ،یکبار در 93/3/30متنی در هفت برگ باامضاء سید ح.ح.ن.(داورم.)و م. الف (سرداور)تنظیم که م. خ.پ آنرا رای داوری داشته واجرای آنرا خواستاراست ولی س.ع. ط. و پ. پ. آنرا پیش نویس دانسته که به امضاء داور اختصاصی آنها (ع.م.) نرسیده وابطال آنرا پیگیر می باشند .سرانجام پس ازدادخواهی س.ع. ط. و پ. پ. دادنامه ی 93/729شعبه محترم 36دادگاه عمومی حقوقی تهران برحکم بطلان صادرگردید وانگهی رای داوری 93/4/4(موضوع پرونده)که به امضاء م. الف (سرداور)وع.م (داوراختصاصی سازنده) رسیده وسید ح.ح.ن. آنرا امضاء ننموده صادرگردید (برگ74) اکنون پ. پ. و س.ع. ط. بااستنادبه دادنامه ی 93/729که متن 93/3/30را،رای داوری ندانسته ،رای اخیر (93/4/4)را ،رای واقعی دانسته النهایه درپی بطلان بخشی از رای که به زیان آنها بوده بانگریستن به استدلال آمده درخواست می باشند(برگ76تا83) اما م. خ.پ رای واقعی راهمان متن 93/3/30دانسته وبطلان همه ی رای 93/4/4رادادخواهی نموده است .دادگاه جدای ازآنچه دوسوی پرونده دربطلان همه یابخشی ازرای 93/4/4بیان فرمودند(که برای پرهیز ازاطاله ی کلام بازگونشده است)،بانگریستن به آنچه آمد رای پیش گفته رادرخوربطلان می داند:1-چه متن 93/3/30رای باشد وچه پیش نویس ،سرداور نمی تواند دوباره در همان موضوع رای صادرنمایدچراکه ازبیطرفی خارج شده ومفاد بند د ماده 91قانون آئین دادرسی مدنی دراینجا کاربرد دارد. 2-یکی ازمستندات دادنامه ی 93/729بربطلان رای 93/3/30این بوده که داور اختصاصی مالک به نام سیدح.ح ،برادر همسرش بوده واین مهم هنگام تنظیم قراردادمکتوم بوده است بنابراین سیدح.ح. دیگر صلاحیت داوری رانداشته وهیات داوری ازسه نفر به دونفر کاهش یافتند ودرراستای ماده463قانون آئین دادرسی مدنی باید دوسوی قرارداد داوری به نسبت به تعیین داور اختصاصی مالک تراضی نماید ودرصورت عدم تراضی قرارداد داوری ازبین رفته ورسیدگی درصلاحیت دادگاه می باشد .بنابراین رای داوری 93/4/4بدون رعایت این تشریفات وتنها باهیات دونفره صادرشده است .ازاینرو دادگاه برگرفته از بند6ماده 489قانون آیئن دادرسی مدنی حکم به بطلان رای داوری یادشده راصادرواعلام می نماید.این رای دربازه ی بیست روزه ازابلاغ تجدید نظر پذیر دردادگاههای گرامی تجدید نظراستان تهران است. رئیس شعبه 90دادگاه عمومی حقوقی تهران -سیدعبدالله نبوی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقایان پ. پ. و س.ع. ط. بطرفیت آقای م. خ.پ. نسبت به دادنامه شماره 70 و 71 -94/1/30 شعبه 90 دادگاه عمومی حقوقی تهران است که به موجب آن حکم به بطلان رأی داوری مورخ 93/4/4 صادر شده است که به اعتقاد این دادگاه تجدیدنظرخواهی مؤثر در تغییر نتیجه حاصل از دادنامه تجدیدنظرخواسته نیست . چراکه به جهت تراضی طرفین در انتخاب اعضاء هیأت سه نفره داوری ، ادعای عالم نبودن به وجود رابطه سببی احدی ازاعضاء هیأت داوری با تجدیدنظرخوانده مسموع نبوده و به دلالت ماده 469 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر به بند 3 آن ماده ، تراضی طرفین دلیل مشروعیت دخالت داور با قرابت نسبی یا سببی با اصحاب دعوی در موضوع و رسیدگی و صدور رأی از جانب چنین داوری است . بنابراین با توجه به صدور رأی اکثریت اعضاء هیأت داوری در تاریخ 93/3/30 و تسلیم این رأی قبل از انقضاء مدت داوری و مراعات مقررات ماده 484 آن قانون در صدور رأی و مشاوره و قید امتناع داور ثالث در رسیدگی و مشاوره و صدور رأی ، علاوه براینکه صدور رأی متناقض از ناحیه سرداور در معیت داور تعرفه شده تجدیدنظرخواهان فاقد وجاهت قانونی است و این رأی پس از پایان کار مأموریت هیأت داوری صادر و تسلیم این رأی در 93/9/5 با توجه به انقضاء مدت داوری در 93/4/5 خارج از فرجه قانونی و وفق بند 4 ماده 489 همان قانون نیز باطل و بی اعتبار بوده است بنابراین به اعتبار ، معتبر بودن رأی اکثریت هیأت داوری در تاریخ 93/3/30 و استدلال فوق در نتیجه تجدیدنظرخواهی را مردود و به استناد ماده 358 قانون مذکور دادنامه تجدیدنظرخواسته را از لحاظ نتیجه با توجه به مراتب فوق تأیید می نماید . این رأی قطعی است . شعبه15 دادگاه تجدید نظر استان تهران - مستشار و مستشار سید عطا قیصری - هوشنگ امامی