ملاحظه می گردد بعضا ً قضات دادسرا با این توجیه و استدلال

اداره کل حقوقی قوه قضاییه — 1402/07/12

استعلام

ملاحظه می گردد بعضا ً قضات دادسرا با این توجیه و استدلال که چون رسیدگی به اتهام نسبت به یک متهم در شعبه خاصی در حال رسیدگی است، با استناد به ماده 313 قانون آیین دادرسی کیفری با جلب نظر دادستانی پرونده را از موجودی شعبه خود کسر و به شعبه مربوطه ارسال می نمای ند. این در حالی است که استناد به ماده مذکور صرفا ً راجع به صلاحیت مرجع قضایی است نه شعبه خاصی برای رسیدگی به عناوین اتهامی یک متهم. چه این که در بسیاری از اوقات در نحوه رسیدگی و جریان تحقیقات شعبه مربوطه خلل عمده وارد می نمای د. لذا مستدعی است با امعان نظر ب ه مواد قانونی مربوط به آیین دادرسی کیفری و دیگر قوانین مرتبط اعلام بفرمایید آیا از نظر قانونی که چنین رفتاری صرفا ً با انگیزه عدم انجام تحقیق قضایی می باشد، محم ل قانونی دارد؟

نظریهٔ مشورتی

در فرض مطروحه که بدوا ً پرونده به شعبه دادیاری یا بازپرسی ارجاع و متعاقبا ً نس بت به همان متهم، پروند ه دیگری تشکیل و به شعبه دیگری در دادسرا ارجاع شده است، مستفاد از ماده 92 و لحاظ ملاک ماده 310 قانون آیین دادرسی کیفری و با عنایت به قواعد و اصول کلی حاکم بر دادرسی کیفری و لزوم رسیدگی توأمان به اتهامات متعدد متهم و ضرورت صدور قرار تأم ین کیفری واحد نسبت به وی مطابق مواد 218 و 313 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 رسیدگی به کلیه پرونده ها، لزوما ً باید در یکی از شعب دادیاری یا بازپرسی دادسرا صورت پذیرد و لذا در فرض مطروحه، شعبه ای که پرونده امر متعاقبا ً به آن ارجاع شده است، باید آن را نزد دادستان ارسال کند تا وی با لحاظ سبق ارجاع، آن را به شعبه ای که ابتدائا ً رسیدگی را شروع کرده است، ارجاع نماید؛ مگر این که پرونده ارجاعی به بازپرس از جرایم موضوع ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 بوده و یا به لحاظ اهمیت یا تعدد اتهامات انتسابی، ادا مه رسیدگی در شعبه بازپرسی ضرورت داشته باشد که در این صورت، بازپرس به هر دو پرونده رسیدگی خواهد کرد. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه