چنانچه دادگاه تجدیدنظر صرفا ً به اعتراض شاکی در مقام تجدیدنظرخواهی رسیدگی

اداره کل حقوقی قوه قضاییه — 1404/12/04

استعلام

چنانچه دادگاه تجدیدنظر صرفا ً به اعتراض شاکی در مقام تجدیدنظرخواهی رسیدگی کند و متهم به رأی دادگاه بدوی اعتراض نداشته باشد و رأی در همان مرحله قطعی شده باشد، مرجع اتخاذ تصمیم در خصوص تقاضای آزادی مشروط و استفاده از نهاد آزادی تحت تظارت سامانه های الکترونیکی و تعلیق اجرای مجازات و اعمال ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 ، کدام مرجع است؟ دادگاه بدوی یا دادگاه تجدیدنظر؟

نظریهٔ مشورتی

اولاً، مطابق رأی وحدت رویه شماره 583 مورخ 6 / 7 / 1372 هیأت عمومی دیوان عالی کشور چنانچه رأی تجدید نظرخواسته عینا ً در دادگاه تجدیدنظر تأیید شود، دادگاه اخیر، دادگاه صادرکننده حکم قطعی است. ثانیاً، مطابق بند » پ « ماده 490 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 رأیی که مرجع تجدیدنظر آن را تأیید یا پس از نقض رأی نخستین صادر کرده باشد، لازم الاجرا است؛ اعم از اینکه این رأی، متعاقب تجدید نظرخواهی شاکی یا محکوم باشد و از آنجا که هرگونه تغییر در نحوه اجرای حکم صادره در اجرای » نظام نیمه آزادی « و » آزادی تحت نظارت ساما نه های الکترونیکی « موضوع مواد 57 و 62 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نیز باید ناشی از تصمیم دادگاه صادرکننده این رأی باشد؛ بنابراین مقصود از دادگاه صادر کننده حکم در موارد یادشده، دادگاهی است که حکم لازم الاجرا را صادر کرده است؛ بر این اساس، در فرض سوال که پس از تجدید نظرخواهی شاکی، پرونده در دادگاه تجدید نظر مطرح شده و این دادگاه رأی قطعی صادر کرده است، مرجع اعمال نهادهای یادشده؛ دادگاه تجدید نظر است. در خصوص » تعلیق اجرای مجازات « و » آزادی مشروط « نیز با توجه به مواد 46 و 58 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و رأ ی وحدت رویه شماره 731 مورخ 28 / 8 / 1392 هیأت عمومی دیوان عالی کشور، مرجع اتخاذ تصمیم درخصوص اعمال نهادهای یاد شده دادگاه تجدید نظر است. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه