با عنایت به بند » چ « ماده 217 قانون آیین دادرسی

اداره کل حقوقی قوه قضاییه — 1403/12/11

استعلام

با عنایت به بند » چ « ماده 217 قانون آیین دادرسی کیفری که بازداشت خانگی تحت ن ظارت تجهیزات الکترونیکی را به عنوان یکی از قرارهای تأمین تعیین نموده است و از سوی دیگر نظر به اینکه طبق ماده 27 قانون مجازات اسلامی مدت بازداشت قبلی می بایست در حکم محکومیت به حبس محاسبه شود، آیا ایامی که متهم با قرار تأمین التزام به عدم خروج از منزل یا مح ل اقامت تحت نظارت تجهیزات الکترونیکی به سر می برده است نیز جز ایام حبس وی محاسبه شود؟

نظریهٔ مشورتی

قدر مشترک کیفر حبس و بازداشت به علت صدور قرار بازداشت موقت و کفالت و وثیقه منجر به بازداشت این است که جملگی آنان سالب آزادی و همراه با محدود ساختن آزا دی رفت و آمد متهم یا محکوم است و قرار التزام به عدم خروج از منزل یا محل اقامت تعیین شده از طریق نظارت با تجهیزات الکترونیکی )که از آن به حبس خانگی نیز یاد می شود( واجد همین اثر )یعنی محدودیت در آزادی رفت و آمد و سالب آزادی متهم( است. با توجه به این وجه مما ثلت و از آن جا که در نظام قضایی ما به موجب ماده 62 قانون مجازات اسلامی، قرار دادن محکوم به حبس تحت نظارت سامانه های الکترونیکی به عنوان شیوه ای از اجرای مجازات سالب آزادی حبس پذیرفته شده و مطابق ماده 2 آیین نامه اجرایی مراقبت های الکترونیکی متهمان مشمول ب ند » چ « ماده 217 قانون آیین دادرسی کیفری همانند محکومان مشمول ماده 62 قانون مجازات اسلامی و زندانیان تحت نظام نیمه آزادی همگی از افراد تحت مراقبت الکترونیکی هستند، بر این بنیاد و » به قیاس اولویت « مدت زمانی را که محکوم علیه پیش از صدور حکم در اثر صدور قرار ا لتزام به عدم خروج از منزل یا محل اقامت تعیین شده از طریق نظارت با تجهیزات الکترونیکی )که به دلالت بند های » الف « ، » ب « و » پ « ماده یک و بند یک ماده 2 و ماده 24 آیین نامه مراقبت الکترونیکی( به صورت شبانه روزی تحت نظارت واحد نظارت و مراقبت الکترونیکی که بخشی از سازمان زندان ها است قرار دارد، از میزان محکومیت به حبس او کسر می شود و نادیده گرفتن این امر با عنایت به مراتب پیش گفته خلاف عدالت و نصفت قضایی است. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه