با توجه به نظریه مشورتی شماره 7/1400/1122 مورخ 12 / 10 /

اداره کل حقوقی قوه قضاییه — 1404/06/03

استعلام

با توجه به نظریه مشورتی شماره 7/1400/1122 مورخ 12 / 10 / 1400 آن اداره کل مبنی بر اینکه در تصادفات جرحی وسایل نقلیه با احشام سرگردان که مالکین آنها عموما ً شناسایی نمی شوند، صندوق تأمین خسارت های بدنی باید به تکالیف قانونی خود اقدام کند، چنانچه در فرض یادشده صرفا ً خودرو دچار خسارت شود؛ بدون آنکه جراحتی بر راننده یا سرنشینان خودرو وارد شود و مقصر حادثه نیز مالک احشام باشد که شناسایی نشده است، راهکار حقوقی برای جبران خسارت زیاندیده چیست؟ در چنین فرضی با توجه به ماده 21 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 تقدیم دادخوا ست به طرفیت صندوق تأمین خسارت های بدنی فاقد وجاهت قانونی است؛ همچنین وفق بند دوم ماده 51 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 ، خواهان نمی تواند دادخواست خود را به طرفیت ناشناس تقدیم نماید؛ راهکار چیست؟

نظریهٔ مشورتی

اولاً، نظریه مشورت ی استنادی در استعلام به شماره 1122/1400/7 مورخ 12 / 10 / 1400 ، ناظر بر ورود خسارت بدنی به سبب تصادف وسیله نقلیه با احشام سرگردان و عدم شناسایی مالک این احشام و منصرف از ورود خسارت مالی موضوع بند » ب « ماده یک قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسیله نقلیه مصوب 1395 است که موضوع پرسش استعلام حاضر است. ثانیاً، در فرض سوال که در نتیجه تصادف وسیله نقلیه با احشام سرگردانی که مالک آنها شناسایی نشده و بدون ورود خسارت بدنی، صرفا ً خسارت مالی به خودرو وارد شده است، این خسارت در صورتی قابل مط البه است که مالک حیوان شناسایی شود و موضوع تابع عمومات حاکم بر آیین دادرسی مدنی است؛ بر این اساس، با عنایت به مواد 2 و 51 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 در صورت شناسایی مسبب حادثه، دعوای زیاندیده قابل استماع است. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه